Аз Фқди шъирми асбу астари ҳамаи мард

از فقد شعیرم اسب و استر همه مرد

Вар ҳаст зарӣ ба шеър боист шимурд

ور هست زری به شعر بایست شمرد

Венаи бори гарон ки бастами ин ҷон аз шеър

وین بار گران که بستم این جان از شعر

Аҳмоли сафар ба дӯши худ бояд барад

احمال سفر به دوش خود باید برد