Шабҳои ғам ки чеҳра ба хуноб шаста ем
شبهای غم که چهره به خوناب شستهایم
Аз дидаи нақши васвасаи хоб шаста ем
از دیده نقش وسوسه خواب شستهایم
Афсуни гиряи баради зи хуяти итоб ро
افسون گریه برد ز خویت عتاب را
Аз шуълаи ту дӯд ба ҳафт об шаста ем
از شعله تو دود به هفت آب شستهایم
Зоҳид хушаст суҳбат аз олӯдагӣ матарс
زاهد خوش است صحبت از آلودگی مترس
Кин хирқаи борҳо ба май ноб шаста ем
کاین خرقه بارها به می ناب شستهایم
эй дар итоби рафтаи з бе рангии сиришк
ای در عتاب رفته ز بیرنگی سرشک
Ғофил ки имшаб аз мижаи хуноб шаста ем
غافل که امشب از مژه خوناب شستهایم
Паймонаро зи бода ба хӯн пок карда ем
پیمانه را ز باده به خون پاک کردهایم
Кошонаро зи рахт ба сайлоб шаста ем
کاشانه را ز رخت به سیلاب شستهایم
Ғарқи муҳӣт ваҳдат сарфем ва дар назар
غرق محیط وحدت صرفیم و در نظر
Аз рӯй баҳри муваҷҷаҳу гирдоб шаста ем
از روی بحر موجه و گرداب شستهایم
Бедасту по ба баҳри таваккул фитода ем
بیدست و پا به بحر توکل فتادهایم
Аз хеши гирди заҳмати асбоб шаста ем
از خویش گرد زحمت اسباب شستهایم
Дар маслахи вафои зи ҳаё об гашта ем
در مسلخ وفا ز حیا آب گشتهایم
Хӯн аз ҷабину дасти зи қассоб шаста ем
خون از جبین و دست ز قصاب شستهایم
Ғолиб расидаем ба Калкатта ва ба май
غالب رسیدهایم به کلکته و به می
Аз синаи доғи даврии аҳбоб шаста ем
از سینه داغ دوری احباب شستهایم