Дар хӯрд табар буд дарахтӣ ки марост

در خورد تبر بود درختی که مراست

Хойида оташи сети рахтӣ ки марост

خاییده آتش ست رختی که مراست

Бе он ки ту бадном шӯй ме кашадам

بی آن که تو بدنام شوی می کشدم

Носозтр аз хуии ту бахтӣ ки марост

ناسازتر از خوی تو بختی که مراست