Онам ки ба паймонаи ман соқии даҳр

آنم که به پیمانه من ساقی دهر

Резади ҳамаи дарду дарду тлхобаҳи заҳр

ریزد همه درد و درد و تلخابه زهر

Бигузар зи саодат ва наҳваст ки маро

بگذر ز سعادت و نحوست که مرا

Ноҳид ба ғамзаи кишту миррӣх ба қаҳр

ناهید به غمزه کشت و مریخ به قهر