Олимиро кини сифат бар сар занад

عالمی را کین صفت بر سر زند

Оташи андари дайн пайғамбар занад

آتش اندر دین پیغمبر زند

Роҳи ботил пеш гирад рӯзи вшб

راه باطل پیش گیرد روز وشب

Ваз ҷадал монад миёни сӯзи таб

وز جدل ماند میان سوز تب

Бо мусулмон шавад дар баҳси оқ

با مسلمان شود در بحث عاق

Вонгаҳе гуяд сухан бо тумтароқ

وانگهی گوید سخن با طمطراق

Аз барои шӯҳрати халқи ҷаҳон

از برای شهرت خلق جهان

Чун дади даранда дар мардуми ҷаҳон

چون دد درنده در مردم جهان

То намояди ботили худро баҳақ

تا نماید باطل خود را بحق

Неш бар мардум занад монанди бқ

نیش بر مردم زند مانند بق

эй ки даъвӣ фақоҳат ме кунӣ

ای که دعوی فقاهت می کنی

Бо мусулмонон сафоҳат ме кунӣ

با مسلمانان سفاهت می کنی

Чун сафоҳат нест таври офият

چون سفاهت نیست طور عافیت

Фкртӣ дар кор худ кун оқибат

فکرتی در کار خود کن عاقبت

То набошӣ бар сиблати кофи внўн

تا نباشی بر سبیل کاف ونون

Аз қабил « анҳми лои иФқҳўн »

از قبیل «انهم لا یفقهون »

Хона бар илм шариъат кун банӣ

خانه بر علم شریعت کن بنی

Баҳри раззоқ , аз барои ризқи не

بهر رزاق،از برای رزق نی

Рост кардани шаръро бар худ хатост

راست کردن شرع را بر خود خطاست

Хештан бар шаръ бояд кард рост

خویشتن بر شرع باید کرد راست

эй гирифтори иҷўзи влои иҷўз

ای گرفتار یجوز ولا یجوز

Дидаро аз хештан бинӣ бидӯз

دیده را از خویشتن بینی بدوز

То ба кӣ ҷон додани андари сарфу наҳв ?

تا به کی جان دادن اندر صرف و نحو؟

Илми арбоб дарун маҳваст , маҳв

علم ارباب درون محوست،محو

Рафъи исмати зуди фатҳ ҷон шавад

رفع اسمت زود فتح جان شود

Касри расмати носб имон шавад

کسر رسمت ناصب ایمان شود

Чун дилат аз ҷир шайтон шуд муъоф

چون دلت از جر شیطان شد معاف

Баъд азон гардии ту азҷнси музоф

بعد ازان گردی تو ازجنس مضاف

Мондае машғӯли феъли аҷўФон

مانده ای مشغول فعل اجوفان

Мешавад иллати музоъаф ҳар замон

میشود علت مضاعف هر زمان

Рафт мозӣ , нест ҳосили ғайри қол

رفت ماضی،نیست حاصل غیر قال

То бмсқбл чаҳ хоҳад буд ҳол ?

تا بمسقبل چه خواهد بود حال؟

эй хароби азмори бдФрмои хеш

ای خراب ازمار بدفرمای خویش

Дар ҳиҷоб аз ёри ҷони афзои хеш

در حجاب از یار جان افزای خویش

Кӯҳу саҳро чанд гардӣ чун дўоб ?

کوه و صحرا چند گردی چون دواب؟

Пеши ҳўҳўи ой аз ҳасани алмоб

پیش هوهو آی از حسن المآب