Гоҳ бо худ нишастаам зи бадӣ

گاه با خود نشسته ام ز بدی

Гоҳи бархестаи зи фикри худӣ

گاه برخاسته ز فکر خودی

Ман дарвеши зор бедилу ёр

من درویش زار بی دل و یار

Муддатӣ дар ҳавои он дилдор

مدتی در هوای آن دلدار

Бӯдаам гуҳ з хост , гуҳ з нишаст

بوده ام گه ز خاست،گه ز نشست

Моҳ дар сӣу моҳии андари шаст

ماه در سی و ماهی اندر شست