Чун васлати қосими бхдо бе шаккӣаст

چون وصلت قاسم بخدا بی شکیست

Онҷокаҳи манам ғамзаи вғм ҳарду якеаст

آنجاکه منم غمزه وغم هردو یکیست

Ало , эй шоҳбози малики лоҳут

الا،ای شاهباز ملک لاهوت

Муқайяди мондае дар доми носут

مقید مانده ای در دام ناسوت

Чу дар малики ду олами подшоиӣ

چو در ملک دو عالم پادشایی

Чаро аз нақди маънӣ бенавое ?

چرا از نقد معنی بی نوایی؟

Кунун бишинав зи ҷаббори ҷаҳондор

کنون بشنو ز جبار جهاندار

Қадими қодири қиўми додар

قدیم قادر قیوم دادار

Чаҳ давлатҳо бмштӣ хокён дод

چه دولتها بمشتی خاکیان داد

Ки эшонро яқинӣ бегумон дод

که ایشان را یقینی بی گمان داد

Зиҳии анъоми влтФ бе ниҳоят

زهی انعام ولطف بی نهایت

Ки хокиро диҳад чандини ҳидоят

که خاکی را دهد چندین هدایت

зи ҳолоти дили арбоби маънӣ

ز حالات دل ارباب معنی

Бигӯям нуктае дар боби маънӣ

بگویم نکته ای در باب معنی

Саҳар мебудам андари изтиробӣ

سحر می بودم اندر اضطرابی

Ки ҷонро омад аз ҳазрати хитобӣ

که جان را آمد از حضرت خطابی

Ки : ҳон ! эй қосимӣ , роҳи тўбозст

که:هان!ای قاسمی،راه توبازست

Биё , бишинав ту аз мо ҳарчӣ розаст

بیا، بشنو تو از ما هرچه رازست

Чу донистам ки маҳбӯбам талаб кард

چو دانستم که محبوبم طلب کرد

Дилам шудамаст ва аз мастӣ тараб кард

دلم شدمست و از مستی طرب کرد

Равони шаҳбози рӯҳам бол багушӯд

روان شهباز روحم بال بگشود

Гузашт аз чор ва панҷ ва на фалаки зуд

گذشت از چار و پنج و نه فلک زود

Бпрўози фазоӣ ломакон шуд

بپرواز فضای لامکان شد

Замонӣ безамин ва безамон шуд

زمانی بی زمین و بی زمان شد

зи ?данеи ваз уқбо рафт берун

ز دنیی وز عقبی رفت بیرون

Худованди ҷаҳонро дид бичўн

خداوند جهان را دید بیچون

Чу хўдроёФт дар девони ваҳдат

چو خودرایافت در دیوان وحدت

Бузад бар хоки пешонии зҳибт

بزد بر خاک پیشانی زهیبت

Ки : эй маҳбӯби ҷони покбозон

که :ای محبوب جان پاکبازان

Ки бошад қосимӣ ? мискини ҳайрон

که باشد قاسمی؟مسکین حیران

Ки бо ӯ ин чунин эъзоз бошад ?

که با او این چنین اعزاز باشد؟

Замонии ноз ва гоҳе роз бошад ?

زمانی ناز و گاهی راز باشد؟

Вале ҳарҷо ки лутфи лоязолӣ

ولی هرجا که لطف لایزالی

Таъаллуқ гирад аз авҷи таъолӣ

تعلق گیرد از اوج تعالی

зи файзи партави анвори яздон

ز فیض پرتو انوار یزدان

Агар мӯрӣ буд , гардад сулаймон

اگر موری بود،گردد سلیمان

Хитобам омад аз додари қиўм

خطابم آمد از دادار قیوم

Ки : дар хотири сафари дории азин бум

که:در خاطر سفر داری ازین بوم

Балое нозиласт аз мо барин хок

بلایی نازلست از ما برین خاک

Ки аз вай хира гардад чашми афлок

که از وی خیره گردد چشم افلاک

Ту тадбири давоӣ хештан кун

تو تدبیر دوای خویشتن کن

Буруни шӯ , ё зи хӯни худро кафан кун

برون شو،یا ز خون خود را کفن کن

Бисӯз сина гуфтам ё илоҳӣ

بسوز سینه گفتم یا الهی

Сафар хоҳам азин ҷогар ту хоҳӣ

سفر خواهم ازین جا گر تو خواهی

Вале қавмии фақир ва но тавонанд

ولی قومی فقیر و نا توانند

Ки аз бими балоят дар фиғонанд

که از بیم بلایت در فغانند

Дарин малики ти басӣ зӯҳҳод ҳастанд

درین ملک ت بسی زهاد هستند

Ки аз бими ту ҳамчун хок пастанд

که از بیم تو همچون خاک پستند

Басӣ аз аҳли илми воҳли ирфон

بسی از اهل علم واهل عرفان

Бчҳрти сбҳаҳи тақдиси гардон

بچهرت سبحه تقدیس گردان

Хитоб омад ки : моро бе нёзист

خطاب آمد که:ما را بی نیازیست

Ки чандини зуҳду илми ин ҷои ббозист

که چندین زهد و علم این جا ببازیست

зи илм бе амали вази зуҳди нопок

ز علم بی عمل وز زهد ناپاک

зи ҳуккомӣ ки бе адланд вебии бок

ز حکامی که بی عدلند وبی باک

Ҳамаи афтода дар куфрони неъмат

همه افتاده در کفران نعمت

Азон май боради ин борони меҳнат

ازان می بارد این باران محنت

Баровардам зи дили оҳи ҷигари сӯз

برآوردم ز دل آه جگر سوز

Ки : эй азнўри дидорати шабами рӯз

که:ای ازنور دیدارت شبم روز

Боби дидаи бедори дорон

بآب دیده بیدار داران

Бисӯз синаи шаби зиндаи дорон

بسوز سینه شب زنده داران

Бидон обӣ ки аз чашми гунаҳи кор

بدان آبی که از چشم گنه کار

Фурӯи борад , чу тангаш дар расад кор

فرو بارد،چو تنگش در رسد کار

Бидон оҳӣ ки марди дасти кӯтоҳ

بدان آهی که مرد دست کوتاه

برارد аз ҷигари вақти саҳаргоҳ

برآرد از جگر وقت سحرگاه

Бидон оташ ки дар вақти надомат

بدان آتش که در وقت ندامت

Буд дар синаи соҳиби ғаромат

بود در سینه صاحب غرامت

Ббоди сард аз ҷони карямон

بباد سرد از جان کریمان

Боби гарм аз чашми ятемон

بآب گرم از چشم یتیمان

Бпири пушт чун чавгони хамида

بپیر پشت چون چوگان خمیده

Так гӯйиши сари майдони расида

تک گویش سر میدان رسیده

БтФли дидаи пари нам , синаи партоб

بطفل دیده پر نم،سینه پرتاب

Бамурд ташна чун гули барги сероб

بمرد تشنه چون گل برگ سیراب

Бидон зорӣ ки пери нотавонӣ

بدان زاری که پیر ناتوانی

Фурӯ гиряд сари хоки ҷавонӣ

فرو گرید سر خاک جوانی

Бмштоқони асрори ҳақиқат

بمشتاقان اسرار حقیقت

Бнқодони бозори тариқат

بنقادان بازار طریقت

Бидон дили кӯи бнўрт ошно монад

بدان دل کو بنورت آشنا ماند

Барони ҷони кӯи зи олоиш ҷудо монад

برآن جان کو ز آلایش جدا ماند

Бигардон аз хилоиқи ин бало ро

بگردان از خلایق این بلا را

Ки май орми шафиъати мстФо ро

که می آرم شفیعت مصطفا را

Хитоб омад ки : қосим , чори ҳоил

خطاب آمد که :قاسم،چار هایل

Ки нозил буд бар ин қавми нозил

که نازل بود بر این قوم نازل

Якеро маҳв гардонему ночиз

یکی را محو گردانیم و ناچیز

Се дигар буд мавқуфи се чиз

سه دیگر بود موقوف سه چیز

Яке зорӣ , дувуми адлии зи ҷумла

یکی زاری،دوم عدلی ز جمله

Сими ради бало , яъне ки садақа

سیم رد بلا،یعنی که صدقه

Хитоб омад зи ҳақ бар дили навад бор

خطاب آمد ز حق بر دل نود بار

Ки шарҳи як сухан натавон бсди бор

که شرح یک سخن نتوان بصد بار

Агар дигар бигӯям боту , эй дӯст

اگر دیگر بگویم باتو،ای دوست

Бадаради садумати ҳақ бар танати пӯст

بدرد صدمت حق بر تنت پوست

Намонад ҳастят , но буд гардӣ

نماند هستیت،نا بود گردی

зи олам бе зиёни всўди гардӣ

ز عالم بی زیان وسود گردی

Вале хоҳам ки ҷаббори ҷаҳондор

ولی خواهم که جبار جهاندار

Кунад як зарра аз тавфиқ дар кор

کند یک ذره از توفیق در کار

Ки то муҳаррами шӯии асрори моро

که تا محرم شوی اسرار مارا

Бадонеи ҷумлаи кори вбори моро

بدانی جمله کار وبار مارا

Ки морои бохудои ҳоли нҳонист

که مارا باخدا حال نهانیست

Ки сад розу ниёзи андар з Монӣаст

که صد راز و نیاز اندر ز مانیست

Дариғо ! толибии сар дар кафани кӯ ?

دریغا! طالبی سر در کفن کو؟

Ки то бо ӯ бигӯям сари ман ҳў

که تا با او بگویم سر من هو

Ман андари малики маънии офтобам

من اندر ملک معنی آفتابم

зи манбаи дигарон андари ҳиҷобам

ز منبع دیگران اندر حجابم

Кунун мазмуни ҷумла боз гӯям

کنون مضمون جمله باز گویم

Турои асрори ҳақи сар боз гӯям

ترا اسرار حق سر باز گویم

Агар дар хиттаи ин шаҳр поем

اگر در خطه این شهر پایم

Азин маънии ду сад бурҳони намоям

ازین معنی دو صد برهان نمایم