Биё , эй соқии ҷонҳо , биор он бода дар гулшан

بیا، ای ساقی جان‌ها، بیار آن باده در گلشن

Ба ғояти хўшдлми кони ёр май пурсад ки : сини кӣми син ?

به غایت خوشدلم کان یار می‌پرسد که: سن کیم سن؟

Ба ҷонон гуфтам : эй дилбар , харобам аз ғамат яксар

به جانان گفتم: ای دلبر، خرابم از غمت یکسر

Вале мехонам ин аз бар : бӯи сӯзи неи сини аишмоси син

ولی می‌خوانم این از بر: بو سوز نی سین ایشماس سن

Зиҳии алтоф бепоён , ки меёбад дилами пинҳон

زهی الطاف بی‌پایان، که می‌یابد دلم پنهان

Саломам кард ва ҷомам дод ва зону зад ки : сини инчи син

سلامم کرد و جامم داد و زانو زد که: سن ایچ سن

Маро мегуяд он ҷонон чаҳ ҳайронӣу саргардон ?

مرا می‌گوید آن جانان چه حیرانی و سرگردان؟

СФоқили син , вафои қили син , агар сами ошиқии қили син

صفاقیل سن، وفا قیل سن، اگر سم عاشقی قیل سن

Миёни гулшани ҳасанати ҳазорон гул ба бор омад

میان گلشن حسنت هزاران گل به بار آمد

Вайрони бўлмоси тӯри аввали бустон агар бири чичкии сўни син

ویران بولماس تور اول بستان اگر بیر چیچکی سون سن

Биё , эй равшании ҷон , ки ҳам ҷонӣ ва ҳам ҷонон

بیا، ای روشنی جان، که هم جانی و هم جانان

Бузуни гулшани сўзўни равшани равиши муваллидӣ ки султони син

بوزون گلشن سوزون روشن روش مولدی که سلطان سن

зи файзати хотири қосим ҳамеша шод ме бошад

ز فیضت خاطر قاسم همیشه شاد می‌باشد

Ки ин файз аз ту меёбад , агар тўқўз агар тўқсн

که این فیض از تو می‌یابد، اگر توقوز اگر توقسن