зи наздики ин кеҳтари кеҳтарон

ز نزدیک این کهتر کهتران

Бнздики он меҳтари меҳтарон

بنزدیک آن مهتر مهتران

Сипаҳдори даврон абўолиср кӯаст

سپهدار دوران ابوالیسر کوست

Ҷигари сӯзи душмани дили афрӯзи дӯст

جگر سوز دشمن دل افروز دوست

Бҷсми андар аз рӯҳ боиста тар

بجسم اندر از روح بایسته تر

Бҷони андар аз ақли шоиста тар

بجان اندر از عقل شایسته تر

Бродӣ чу абрӯ бамурдӣ чу бабр

برادی چو ابرو بمردی چو ببر

зи теғу кафши ранҷ бар бабру абр

ز تیغ و کفش رنج بر ببر و ابر

зи дарёи гуҳ ҷӯад бахшанда тар

ز دریا گه جود بخشنده تر

зи оташи адуро гдозндаҳ тар

ز آتش عدو را گدازنده تر

Брзми андаруни марги борад чу меғ

برزم اندرون مرگ بارد چو میغ

Ббзми андарун ҷон диҳад бидриғ

ببزم اندرون جان دهد بیدریغ

Равон шод гардад бадӣдор ӯ

روان شاد گردد بدیدار او

Хирад тоза гардад бгФтор ӯ

خرد تازه گردد بگفتار او

Агар бингарад душман аз чеҳр ӯ

اگر بنگرد دشمن از چهر او

Дил ва ҷон биорояд аз меҳр ӯ

دل و جان بیاراید از مهر او

Ббхшидни зар аз он шодтар

ببخشیدن زر از آن شادتر

Ки дарвеш ҷӯянда бошад бзр

که درویش جوینده باشد بزر

На бенукта нағз гуяд сухан

نه بی نکته نغز گوید سخن

На ҷузи нукта ҳаргиз биҷӯед сухан

نه جز نکته هرگز بجوید سخن

Аё офтоби маони ҷаҳон

ایا آفتاب مهان جهان

Паноҳи бузургону пушт кион

پناه بزرگان و پشت کهان

Ту доне ки ман никхўоаҳи туам

تو دانی که من نیکخواه توام

Ҳамаи солаи андари паноҳи туам

همه ساله اندر پناه توام

Ту онӣ ки ман бо ту ёрон бидам

تو آنی که من با تو یاران بدم

Бшодӣу ғам бо ту ҳам зон бидам

بشادی و غم با تو هم زان بدم

Бшҳри андарун аз ту номӣ шудам

بشهر اندرون از تو نامی شدم

Бнздики хусрав гиромӣ шудам

بنزدیک خسرو گرامی شدم

Яке рӯз бе ман нахурдӣ набед

یکی روز بی من نخوردی نبید

Ки бе ман касе низ хонат надид

که بی من کسی نیز خوانت ندید

Бнздики хусрави нишондии маро

بنزدیک خسرو نشاندی مرا

Бгрдўни ҳафтуми расонадии маро

بگردون هفتم رساندی مرا

Баҷоаи туам ҳар касе чиз дод

بجاه توام هر کسی چیز داد

зи баҳр ту меРом басӣ чиз дод

ز بهر تو میرم بسی چیز داد

Бхдмт ҳаме хонд шоҳами фузун

بخدمت همی خواند شاهم فزون

Ҳаме кард ҳар рӯзи ҷоҳами фузун

همی کرد هر روز جاهم فزون

Марои буйаи шаҳр табриз хост

مرا بویه شهر تبریز خاست

Бҷони андарами оташ тез хост

بجان اندرم آتش تیز خاست

Чу ман азм табриз кардам ҳаме

چو من عزم تبریز کردم همی

Бадали бод табриз хӯрдам ҳаме

بدل باد تبریز خوردم همی

Басии никўӣиҳои пзирўФтм

بسی نیکوئیها پذیروفتم

Бширин забонии ҳамеи гўФтм

بشیرین زبانی همی گوفتم

Ки наздик ман бошу зоири Марв

که نزدیک من باش و زائر مرو

Ки некӣ кунам бо ту ҳар рӯзи нав

که نیکی کنم با تو هر روز نو

Ҳам аз мейри хуррами буии ҳам зи ман

هم از میر خرم بوی هم ز من

Наёяд турои хоста кам зи ман

نیاید ترا خواسته کم ز من

Ҳиммат ном ҳасту ҳиммат ком ҳаст

همت نام هست و همت کام هست

Ҳиммат бо чу мо мардум ором ҳаст

همت با چو ما مردم آرام هست

Ту онҷо на фарзанди дорӣ на зан

تو آنجا نه فرزند داری نه زن

Ҳам ӣнҷои баҳри чиз бо ман бизан

هم اینجا بهر چیز با من بزن

Чаҳ хоҳӣ киро ҷўӣии андари ҷаҳон

چه خواهی که را جوئی اندر جهان

Бихира чаро пўӣии андари ҷаҳон

بخیره چرا پوئی اندر جهان

Чу бишунидам ин дасти бардоштам

چو بشنیدم این دست برداشتم

Туро бар сар хеш багумоштам

ترا بر سر خویش بگماشتم

Басии халъату хостаи додем

بسی خلعت و خواسته دادیم

Бкоми дил онҷо фиристодем

بکام دل آنجا فرستادیم

Чу ман рахт бар бастам аз тахти ту

چو من رخت بر بستم از تخت تو

Расидами бкоми андар аз бахти ту

رسیدم بکام اندر از بخت تو

Шуданд ин бузургони харидори ман

شدند این بزرگان خریدار من

Буд хуррамии шани бадӣдори ман

بود خرمی شان بدیدار من

Буд хуши дили ман бдидоршон

بود خوش دل من بدیدارشان

Равонами зи гетии харидорашон

روانم ز گیتی خریدارشان

Чу он никўӣиҳот ёд оварам

چو آن نیکوئیهات یاد آورم

зи дӯди ҷигар хира гардад серум

ز دود جگر خیره گردد سرم

Чу ёд оядам рӯй фарзанди ту

چو یاد آیدم روی فرزند تو

Нишоти дили хешу пайванди ту

نشاط دل خویش و پیوند تو

Бикрдор тундар бинолад дилам

بکردار تندر بنالد دلم

Бшодӣу ғам зу сколди дилам

بشادی و غم زو سکالد دلم

Кигар бекарон бар дилами ғами бадӣ

که گر بیکران بر دلم غم بدی

Бадӣдор ӯ аз дилам кам бадӣ

بدیدار او از دلم کم بدی

Бмоноди ҷони ту бо он ман

بماناد جان تو با آن من

Фидои ту бодои тану ҷони ман

فدای تو بادا تن و جان من

Маро гуфта кон бахт ояд биравӣ

مرا گفته کان بخت آید بروی

зи андӯҳу шодии марои бози гӯй

ز اندوه و شادی مرا باز گوی

Бад-ӣни пояи андар кунун ҳар чаҳ буд

بدین پایه اندر کنون هر چه بود

Туро дар бадар боз хоҳам намӯд

ترا در بدر باز خواهم نمود

Нахуст аз карамҳои мейри аҷал

نخست از کرمهای میر اجل

Ки дасташ з ризқасту теғ аз аҷал

که دستش ز رزقست و تیغ از اجل

Ҳаме он кунад бо ман аз никўӣӣ

همی آن کند با من از نیکوئی

Кигар боз гӯям турои негроӣ

که گر باز گویم ترا نگروی

зи ҳам пешаи гон пеш дорад маро

ز هم پیشه گان پیش دارد مرا

зи гардуни ҳаме бар гузорад маро

ز گردون همی بر گذارد مرا

На ӯ ҳаргиз ин кард бо ҳеҷ тан

نه او هرگز این کرد با هیچ تن

На аз ҳеҷ тан ҳастам ин дидаи ман

نه از هیچ تن هستم این دیده من

Дигар мейри фаррух ки фарзанд ӯст

دگر میر فرخ که فرزند اوست

Ки гетӣ гушойаст ва дилбанд ӯст

که گیتی گشایست و دلبند اوست

Абунасри ммлон ки ҳар соъатӣ

ابونصر مملان که هر ساعتی

Фиристад бнздики ман хлътӣ

فرستد بنزدیک من خلعتی

На як соъат аз пеши бигузорадам

نه یک ساعت از پیش بگذاردم

Чунон чун бибояд ҳаме дорадам

چنان چون بباید همی داردم

Бар онам каз ин пас ъқорм диҳад

بر آنم کز این پس عقارم دهد

Баҷоами саодат ъқорм диҳад

بجام سعادت عقارم دهد

Дигар мейри ъбдолаҳ аз баҳри ман

دگر میر عبداله از بهر من

Забон бар кушояди баҳри анҷуман

زبان بر گشاید بهر انجمن

Аз ӯ ҳарчӣ хоҳӣ надорад гарон

از او هرچه خواهی ندارد گران

Ҳамон хлътм хоҳад аз дигарон

همان خلعتم خواهد از دیگران

Каз ӯ бигузарӣ бар худои бузург

کز او بگذری بر خدای بزرگ

Ки додаш бузургии худои стрк

که دادش بزرگی خدای سترک

Ҷавони марди шери авжани пермард

جوان مرد شیر اوژن پیرمرد

з некӣ ндонӣ ки бо ман чаҳ кард

ز نیکی ندانی که با من چه کرد

Гуҳии астарро ҳўорм диҳад

گهی استر را هوارم دهد

Гуҳии ниФаҳ шоҳворам диҳад

گهی نیفه شاهوارم دهد

Бхрўор ҳомӣ фиристад маро

بخروار هامی فرستد مرا

Вази аиндр паёпай фиристад маро

وز ایندر پیاپی فرستد مرا

зи ҳисони мусовии бшодии дирам

ز حسان مساوی بشادی درم

Бшодии зи ҳисони мусовии дирам

بشادی ز حسان مساوی درم

Маро дорад аз ҷону тани дўстр

مرا دارد از جان و تن دوستر

Касеро надорад зи ман дўстр

کسی را ندارد ز من دوستر

Бетони ҷонам аз давлат хусрав аст

بتن جانم از دولت خسرو است

Ки ҳангоми родӣ чу Кайхусрав аст

که هنگام رادی چو کیخسرو است

Ду сӯи дастам аз вай ки бояд бетон

دو سو دستم از وی که باید بتن

Замонии сахоу замонии сухан

زمانی سخا و زمانی سخن

Марои мтиъоннди азин бештар

مرا مطیعانند ازین بیشتر

Ман ин қавмро доштами пештар

من این قوم را داشتم پیشتر

Ки меринду зи мейр номӣ таранд

که میرند و ز میر نامی ترند

зи ҷон бар тани ман гиромӣ таранд

ز جان بر تن من گرامی ترند

Агар чаҳ ман онҷои бгнҷи андарам

اگر چه من آنجا بگنج اندرم

з нодидан ту биринҷи андарам

ز نادیدن تو برنج اندرم

Маро дидан рӯй ту боядӣ

مرا دیدن روی تو بایدی

Вагар нон набӯдӣ маро шоядӣ

و گر نان نبودی مرا شایدی

Бадӣдори ту шод будӣ дилам

بدیدار تو شاد بودی دلم

Вази андешаи озод будӣ дилам

وز اندیشه آزاد بودی دلم

Ман аз баҳри шоҳи ҷаҳони лашгарӣ

من از بهر شاه جهان لشگری

Фурӯзандаи шаҳр ва ҳам лашгарӣ

فروزنده شهر و هم لشگری

Яке шеър гуфтам биринҷи равон

یکی شعر گفتم برنج روان

Бмънии нағзу блФзи равон

بمعنی نغز و بلفظ روان

Агар неки роӣии биҷой оварӣ

اگر نیک رائی بجای آوری

Бад-ӣни чокари хеши рой оварӣ

بدین چاکر خویش رای آوری

БФрмони ин шеъри хондани бадв

بفرمان این شعر خواندن بدو

Ҳамон расми чокари бмондни бадв

همان رسم چاکر بماندن بدو

Агар халъат ӯ биёбад раҳе

اگر خلعت او بیابد رهی

Чу моҳи ду ҳафта битобад раҳе

چو ماه دو هفته بتابد رهی

Бар меҳтарони ҷоҳаш афзӯн шавад

بر مهتران جاهش افزون شود

Дили ҳосидонаши пар аз хӯн шавад

دل حاسدانش پر از خون شود

Чу устод бўолмъмр ояд бшҳр

چو استاد بوالمعمر آید بشهر

Дар хуррамии бргшоиди бшҳр

در خرمی برگشاید بشهر

Дуо кун зи баҳри ман ӯро басӣ

دعا کن ز بهر من او را بسی

Ки чун ӯ набошад бгитӣ касе

که چون او نباشد بگیتی کسی

Дигар ҳоҷиби роду фарзона ро

دگر حاجب راد و فرزانه را

Чароғи дили хешу бегона ро

چراغ دل خویش و بیگانه را

Басии офариниш ситоиш намой

بسی آفرینش ستایش نمای

Басӣ дар санояш ниёйиш намой

بسی در ثنایش نیایش نمای

Ҳамон осмони сахои бўолФрҷ

همان آسمان سخا بوالفرج

Ки ҳаргиз мабодаш зи шодии ҳарҷ

که هرگز مبادش ز شادی هرج

Фаровони зи чокари дурудаши расон

فراوان ز چاکر درودش رسان

Ки бодаши фидои ҷону чизи касон

که بادش فدا جان و چیز کسان

Ҳам устоди мо буъалиро ки ҳаст

هم استاد ما بوعلی را که هست

Бродии кушодаи ҳамаи солаи даст

برادی گشاده همه ساله دست

Басӣ офарин кун зи баҳри раҳе

بسی آفرین کن ز بهر رهی

Ки ҳаргиз мабод ин ҷаҳон зу тиҳӣ

که هرگز مباد این جهان زو تهی

Расони сӯии ммлони дуоҳои ман

رسان سوی مملان دعاهای من

Ки гўӣӣ макун он тақозои ман

که گوئی مکن آن تقاضای من

Ҳам андари сарой ту додам радӣ

هم اندر سرای تو دادم ردی

Сазадгар ман ӯро кунам ҷони Фдӣ

سزد گر من او را کنم جان فدی

Алиро ҳамеи бӯс ҳар рӯз беш

علی را همی بوس هر روز بیش

Ҳам аз баҳри чокари ҳам аз баҳри хеш

هم از بهر چاکر هم از بهر خویش

Ҳазор офарин кун тани хеш ро

هزار آفرین کن تن خویش را

БнФрин бизан душмани хеш ро

بنفرین بزن دشمن خویش را

Ба хаттии маро ҳар замон ёд кун

به خطی مرا هر زمان یاد کن

Бидон хати ҷони маро шод кун

بدان خط جان مرا شاد کن

Ки гар нест роҳами бадӣдори ту

که گر نیست راهم بدیدار تو

Шавам шоди бории бгФтори ту

شوم شاد باری بگفتار تو

зи хати ту ман дида равшан кунам

ز خط تو من دیده روشن کنم

Дил аз гуфтаҳои ту гулшан кунам

دل از گفته های تو گلشن کنم

Кунам шод аз он хотири хеш ро

کنم شاد از آن خاطر خویش را

Нуҳуми марҳамии ин дили риш ро

نهم مرهمی این دل ریش را