Ҳар чанд ки бе баҳонаи даврии з барам

هر چند که بی بهانه دوری ز برم

Ман хештан аз ҷумлаи ҳамонҷои шимурам

من خویشتن از جمله همانجا شمرم

Дар басти вафои ту чунон чашми серум

در بست وفای تو چنان چشم سرم

Каз шарми ту дар хаёли ту дар нагарм

کز شرم تو در خیال تو در نگرم