Мо чашми сияҳ бар шаҷар тавр надорем

ما چشم سیه بر شجر طور نداریم

Ҷузи лолаи дарин бодия манзур надорем

جز لاله درین بادیه منظور نداریم

Ин турфа ки пайваста гирифтор хуморем

این طرفه که پیوسته گرفتار خماریم

Бо онкии лаб аз май чу қадаҳ давр надорем

با آنکه لب از می چو قدح دور نداریم

То коми дил аз ханҷар қассоб нагирем

تا کام دل از خنجر قصاب نگیریم

Аз доман ӯ даст ба сотўр надорем

از دامن او دست به ساطور نداریم

Бе рӯй тугар оина гирдем , малулем

بی روی تو گر آینه گردیم، ملولیم

Вар меҳр шавем , аз ту ҷудо нур надорем

ور مهر شویم، از تو جدا نور نداریم

Дар соя ҷғдаст нишоти абади мо

در سایه جغد است نشاط ابد ما

Он рӯз ки мотам набӯд , сур надорем

آن روز که ماتم نبود، سور نداریم

Аз ҳасрати наздикии хуршед , ҳалокем

از حسرت نزدیکی خورشید، هلاکیم

Ҳарчанд ки тоби назар аз давр надорем

هرچند که تاب نظر از دور نداریم