Рӯзӣ ки ба сад шабам саҳар ме ояд

روزی که به صد شبم سحر می‌آید

Он ҳам зи шаби тира , бтар ме ояд

آن هم ز شب تیره، بتر می‌آید

Шаб рафт ва нашуд равшании субҳи падед

شب رفت و نشد روشنی صبح پدید

Хуршеди магари гирифта барме ояд

خورشید مگر گرفته برمی‌آید