Чнндон ки занад таънаи таънаш бар дил

چنندان که زند طعنه طعنش بر دل

Аз ботини дарвеш буд хоҷаи бҳл

از باطن درویش بود خواجه بحل

Ҳарчанд ки теғ , хӯн ба хок омезад

هرچند که تیغ، خون به خاک آمیزد

Олӯда нагардад оби асляш ба гул

آلوده نگردد آب اصلیش به گل