Ҷое ки буд пои муҳаббат ба миён
جایی که بود پای محبت به میان
Ошиқ набӯд бар дили маъшӯқи гарон
عاشق نبود بر دل معشوق گران
Қамарӣ ба сари сарви нигар , то доне
قمری به سر سرو نگر، تا دانی
Он бор азин мекашад , ин ноз азон
آن بار ازین میکشد، این ناز ازان