Хдоигоно дар малики шаръи мӯъҷизи ту

خدایگانا در ملک شرع معجز تو

Шикасти банди тилисми замонаи ҷодӯ

شکست بند طلسم زمانه جادو

Збими поси ту дар марғзори малики ҷаҳон

زبیم پاس تو در مرغزار ملک جهان

Ки шер мҳтрзаст аз чрогаҳи оҳӯ

که شیر محترز است از چراگه آهو

эй мъдлтти сояи ончунон афканд

همای معدلتت سایه آنچنان افکند

Ки боз барҳазараст аз таъаррузи тиҳу

که باز برحذر است از تعرض تیهو

Ҳарифи адли ту сад бор боз молидаа сет

حریف عدل تو صد بار باز مالیده ست

зи къбтини дағои нақши олами шаш ту

ز کعبتین دغا نقش عالم شش تو

Шудаи сети ходими лафзи ту лўлў аз бен гӯш

شده ست خادم لفظ تو لولو از بن گوش

Азон ҳамеша ба лолост нисбати лўлў

ازان همیشه به لالاست نسبت لولو

Наёфт мисли ту даври ҷаҳони суратгар

نیافت مثل تو دور جهان صورتگر

Надид шабаҳи ту чашми замонаи ҷодӯ

ندید شبه تو چشم زمانه جادو

Ҷаҳон чу ёфт турои рӯҳи маҳзи сар то пой

جهان چو یافت ترا روح محض سر تا پای

Дар он фитод ба ширкӣ ки нест он мъФў

در آن فتاد به شرکی که نیست آن معفو

Чу боз дидат дар тинати ниҳоди башар

چو باز دیدت در طینت نهاد بشر

Чаҳ гуфт гуфт ҷаҳони лоолаҳи алоҳў

چه گفت گفت جهان لااله الاهو

Арӯси малики ҷаҳон бар ту шуд чунон ошиқ

عروس ملک جهان بر تو شد چنان عاشق

Ки ҷовдон накунад орзӯии дигари шӯ

که جاودان نکند آرزوی دیگر شو

зи рашки рои ту ҳар шоми нури чашми фалак

ز رشک رای تو هر شام نور چشم فلک

Фурӯ шавад ба гули тираи пургиреҳи абрӯ

فرو شود به گل تیره پرگره ابرو

зи дасти субҳи гиребони хештани бадарад

ز دست صبح گریبان خویشتن بدرد

зи ишқи снҷқи фатҳати шаби сияҳи гесу

ز عشق سنجق فتحت شب سیه گیسو

Мураккабаст сари снҷқт ба фатҳу зафар

مرکب است سر سنجقت به فتح و ظفر

Чунонкии чарми зи таркиби зоҷ бо мозў

چنانکه چرم ز ترکیب زاج با مازو

Ҳар онкии шарбатӣ аз кӯзаи хилоф ту хӯрд

هر آنکه شربتی از کوزه خلاف تو خورد

Шавадаш косаи сари ҷуфти косаи зону

شودش کاسه سر جفت کاسه زانو

Ксикаҳ чун саратон бо ту як замон каж рафт

کسیکه چون سرطان با تو یک زمان کژ رفت

зи саври чарх лагад хӯрду зҳмлши сарв

ز ثور چرخ لگد خورد و زحملش سرو

Манам ки то сари ман сояи қабул ту ёфт

منم که تا سر من سایه قبول تو یافت

Шуд офтоби хтоӣии насаби марои ҳиндӯ

شد آفتاب ختائی نسب مرا هندو

Чу доғу тавқ ту дорад сарину гардани ман

چو داغ و طوق تو دارد سرین و گردن من

Ба пушти гармии ту бо фалаки занами паҳлу

به پشت گرمی تو با فلک زنم پهلو

Мисоли саъии ману хасми бадсиголи аҷул

مثال سعی من و خصم بدسگال عجول

Ҳадиси кӯдак ва морасту зоҳиду росу

حدیث کودک و مار است و زاهد و راسو

Ҷаҳони сифлаи чунон кажи ниҳоду кӯр дил аст

جهان سفله چنان کژ نهاد و کور دل است

Ки боз менашносад садиқро зи аду

که باز می نشناسد صدیق را ز عدو

Басаст хотири шаҳро яке ишорати ман

بس است خاطر شه را یکی اشارت من

Чаҳ ҳоҷатаст ки як нуктаро кунам ё ду

چه حاجت است که یک نکته را کنم یا دو

Дамӣ бар оварам аз роҳи неъмати алмсдўр

دمی بر آورم از راه نعمت المصدور

Агар чаҳ қофияи мари табъро гирифт гулӯ

اگر چه قافیه مر طبع را گرفت گلو

Дар ин замон ки фазои сипеҳру саҳни замин

در این زمان که فضای سپهر و صحن زمین

зи сардии нафас змҳрир шуд мамлу

ز سردی نفس زمهریر شد مملو

зи сардии дам дай орзӯаст рӯбаҳ ро

ز سردی دم دی آرزوست روبه را

Ки божгўнаҳ кунад пӯстин ба дигари сӯ

که باژگونه کند پوستین به دیگر سو

Ба орзӯу ҳаваси мурғ дар ҳаво гуяд

به آرزو و هوس مرغ در هوا گوید

Куҷост бобизану оби гарму оташи кӯ

کجاست بابزن و آب گرم و آتش کو

Дар ин чиҳила яқинам ки зоҳиди чиллаи дор

در این چهله یقینم که زاهد چله دار

Намоз субҳ кунад чоштгаҳи зи бими вузӯ

نماز صبح کند چاشتگه ز بیم وضو

Дар ин ҳавост сароем ки змҳриз бар ӯ

در این هواست سرایم که زمهریز بر او

Навиштааст ду сад абдау ходмҳў

نوشته است دو صد عبده و خادمهو

Дар ин се моҳ шавад амради эмин аз дбоб

در این سه ماه شود امرد ایمن از دباب

Аз онкӣ дар каф лутӣ шавад фусурдаи хпў

از آنکه در کف لوطی شود فسرده خپو

Маро ки шореъ сармост рӯзу шаби ватанам

مرا که شارع سرماست روز و شب وطنم

Бирафт мағзи збси сардии ҳаво чу каду

برفت مغز زبس سردی هوا چو کدو

Дарид кори марои рӯзгори гурги ниҳод

درید کار مرا روزگار گرگ نهاد

Ки бар нкобти ин рӯзгори боди тФў

که بر نکابت این روزگار باد تفو

Ҳар ончии гурги дарди мӯъҷиз ту битавонад

هر آنچه گرگ درد معجز تو بتواند

Ба мӯии рӯ ба кардани з рӯй лутфи руфӯ

به موی رو به کردن ز روی لطف رفو

Дигар мавоҳиби шоҳонаро ки дорам чашм

دگر مواهب شاهانه را که دارم چشم

Умед ҳаст ки маҳсӯл гардад он марҷу

امید هست که محصول گردد آن مرجو

Чунонкии мӯӣ шикофаст банда дар мадҳат

چنانکه موی شکاف است بنده در مدحت

Магар дареғ надорад аноятати як мӯ

مگر دریغ ندارد عنایتت یک مو