Аз бас ки зи гиряи нома тар ме гардад

از بس که ز گریه نامه تر می‌گردد

Ҳар ҳарф ба хӯни дида бар ме гардад

هر حرف به خون دیده برمی‌گردد

Бечораи қалам низ чу ман дар ғами ту

بیچاره قلم نیز چو من در غم تو

намегиряд ва аз ғусса ба сар ме гардад

می‌گرید و از غصه به سر می‌گردد