Дили байн ки марои ғам ки меҳмон оварад

دل بین که مرا غم که مهمان آورد

Вази ишқ ки бар серум чаҳ тӯфон оварад

وز عشق که بر سرم چه طوفان آورد

Аз оташи порсӣ рўонсўзтр аст

از آتش پارسی روانسوزتر است

Ин сайл ки аз роҳ хуросон оварад

این سیل که از راه خراسان آورد