Ҷонои рухи ман зарди шдои зи гирди фироқ

جانا رخ من زرد شدا ز گرد فراق

Бе рӯй ту хӯн шуд дилам аз дарди фироқ

بی روی تو خون شد دلم از درد فراق

Зинҳор на дар каф фироқам фиканӣ

زنهار نه در کف فراقم فکنی

Аз баҳри худо ки нестам марди фироқ

از بهر خدا که نیستم مرد فراق