Омад бинишаст , гуфт бархез ва бирав !

آمد بنشست، گفت: «برخیز و برو!

Мастӣ ва дамид субҳ , бархез ва бирав

مستی و دمید صبح، برخیز و برو!»

Лаб бар лаби ман ниҳод ва мегуфт ба роз

لب بر لب من نهاد و می‌گفت به راز:

К-эии ёри диловези мёўиз ва бирав

«کای یار دلاویز، میاویز و برو!»