Гарчи зи мау меҳр ба рухи барадии даст

گرچه ز مه و مهر به رخ بردی دست

Худ байн машав ва мабош ойинаи параст

خود بین مشو و مباش آیینه پرست

Кин оинаи баси оинаи рухро дидаи сет

کاین آینه بس آینه رخ را دیده‌ست

Каз занги аҷал тира шуд ва оина ҳаст

کز زنگ اجل تیره شد و آینه هست