Моҳам ба ҳавои боғ ҷавзо бархест

ماهم به هوای باغ جوزا برخاست

Вази қомату рӯи оби гулу сарви бкост

وز قامت و رو آب گل و سرو بکاست

Бикшодам хӯни зи дида ва ақлам гуфт

بگشادم خون ز دیده و عقلم گفت

Магушоӣ дар дида ки ма дар ҷавзост

مگشای در دیده که مه در جوزاست