эй баҳори ҷону дили бхроми икраҳ дар чаман

ای بهار جان و دل بخرام یکره در چمن

Ғамзаи хӯни хорро як бора бар оташ бизан

غمزه خون خوار را یک باره بر آتش بزن

Оташ рухсора бинмоӣу дили лола ба сӯз

آتش رخساره بنمای و دل لاله به سوز

То чаман аз ишқат аз худ фориғ ояд ҳамчуи ман

تا چمن از عشقت از خود فارغ آید همچو من

Гар рухи хуб ту дорад ранги шохи арғавон

گر رخ خوب تو دارد رنگ شاخ ارغوان

Вари хати сабз ту дорад буиу ранги Настаран

ور خط سبز تو دارد بوی و رنگ نسترن

Пой дар гул монад аз рашки рухи ту лола ро

پای در گل ماند از رشک رخ تو لاله را

Даст бар сар гирад аз тимори қадати норван

دست بر سر گیرد از تیمار قدت نارون

Ҳам ту доне каз насими шуълаи зулфу рахт

هم تو دانی کز نسیم شعله زلف و رخت

Хоки пошӣ бар бунафшаи оби ронӣ бар саман

خاک پاشی بر بنفشه آب رانی بر سمن

Тӯтии ширин сухан хоед шукр бар ёди ту

طوطی شیرین سخن خاید شکر بر یاد تو

Ҳамчуи ман дар мадҳати садри аҷали мؤтмн

همچو من در مدحت صدر اجل مؤتمن

Рӯй иқболу паноҳи давлату пушти ҳудо

روی اقبال و پناه دولت و پشت هدی

Пешгоҳи дайну давлати соҳиби гетии ҳасан

پیشگاه دین و دولت صاحب گیتی حسن