эй қуббаи муъаллақи чарх дигар шудӣ

ای قبه معلق چرخ دگر شدی

Зон то ба авҷи чашмаи хуршед бар шудӣ

زان تا به اوج چشمه خورشید بر شدی

Қоим ба меҳварӣ на аҷабгар тнобҳот

قائم به محوری نه عجب گر طنابهات

Омад шаҳоби вор ки чарх дигар шудӣ

آمد شهاب وار که چرخ دگر شدی

Дардам ки ҷумла чу оташ буд сумум

دردم که جمله چو آتش بود سموم

Гўӣии гурези гоҳи насим саҳар шудӣ

گوئی گریز گاه نسیم سحر شدی

Монӣ бо бар рӯзи мтр аз танобҳо

مانی با بر روز مطر از طنابها

Бандии басии тавилаи лؤлؤ чу бар шудӣ

بندی بسی طویله لؤلؤ چو بر شدی

Ҳастӣ сияҳи сипеди басон эй аз онк

هستی سیه سپید بسان همای از آنک

То сояи густаронеу густарда тар шудӣ

تا سایه گسترانی و گسترده تر شدی

Ҳар рӯз агар броӣӣ аз манзилӣ сазад

هر روز اگر برآئی از منزلی سزد

Зеро ки ту бидӯз зё чун қамар шудӣ

زیرا که تو بدوز ضیا چون قمر شدی

Бо лавну шакли кӯҳи булӯрӣ аз ин сабаб

با لون و شکل کوه بلوری از این سبب

Чун кӯҳи пеши хоси малик бо камар шудӣ

چون کوه پیش خاص ملک با کمر شدی

То сохт аз ту маркази хеши офтоби малик

تا ساخت از تو مرکز خویش آفتاب ملک

Алҳақ басии зи харгаҳи ма хубтар шудӣ

الحق بسی ز خرگه مه خوبتر شدی

Ҳастӣ ту истода ба як пои пеш ӯ

هستی تو ایستاده به یک پای پیش او

Зон бар сарои пардаи сайёра бар шудӣ

زان بر سرای پرده سیاره بر شدی