Аз хок дарат сохтаам мФрши хеш

از خاک درت ساخته ام مفرش خویش

Бар хира ба бод дода умри хуши хеш

بر خیره به باد داده عمر خوش خویش

Бинмоӣ ба ман ту он рухи маҳваши хеш

بنمای به من تو آن رخ مهوش خویش

Ҳон то набарам оби ту аз оташи хеш

هان تا نبرم آب تو از آتش خویش