Дӯши он бути заррини камари симин бар

دوش آن بت زرین کمر سیمین بر

намекард ниёз бар ман аз пистаи шукр

می کرد نیاز بر من از پسته شکر

Рӯмӣ ба чаҳ то зоди турои як модар

رومی به چه تا زاد ترا یک مادر

намедод маро дар оби хушки оташ тар

می داد مرا در آب خشک آتش تر