Рӯй ту ки рашки моҳ нокоста аст

روی تو که رشک ماه ناکاسته است

Боғӣаст ки аз ҳар гулӣ ороста аст

باغی است که از هر گلی آراسته است

Гар зон ки худо низ вФоӣӣ бидиҳад

گر زان که خدا نیز وفائی بدهد

Онӣ ки дили ман аз худо хоста аст

آنی که دل من از خدا خواسته است