эй фидои ту ҳам дил ва ҳам ҷон

ای فدای تو هم دل و هم جان

Ваии нисори раҳат , ҳам ин ва ҳам он

وی نثار رَهَت، هم‌ این و هم‌ آن

Дили фидои ту , чун туе дилбар

دل فدای تو، چون تویی دلبر

Ҷони нисори ту , чун туе ҷонон

جان نثار تو، چون تویی جانان

Дил раҳондани зи дасти ту мушкил

دل رهاندن ز دست تو مشکل

Ҷон фишондан ба пои ту осон

جان فشاندن به پای تو آسان

Роҳи васли ту , роҳи пуросеб

راه وصل تو، راهِ پرآسیب

Дарди ишқи ту , дард бе дармон

درد عشقِ تو، دردِ بی‌درمان

Бандагонем ; ҷону дил бар каф

بندگانیم؛ جان و دل بر کف

Чашм бар ҳукму гӯш бар фармон

چشم بر حُکْم و گوش بر فرمان

Гар сари сулҳи дорӣ , инак дил

گر سرِ صلح داری، اینک دل

Вари сари ҷанги дорӣ , инак ҷон

ور سرِ جنگ داری، اینک جان

Дӯш , аз шӯри ишқу ҷазба ӣ шавқ

دوش، از شورِ عشق و جَذْبه‌ی شوق

Ҳар тараф май шитофтами ҳайрон

هر طرف می‌شتافتم حیران

Охири кор , шавқи дидорам

آخِرِ کار، شوقِ دیدارم

Сӯии дайр Муғон кашид Аннан

سوی دیر مغان کشید عِنان

Чашми бади давр , хилватӣ дидам

چشمِ بَد دور، خلوتی دیدم

Равшан аз нури ҳақ , на аз нирон

روشن از نورِ حق، نه از نِیران

Ҳар тараф дидам оташӣ ; кони шаб

هر طرف دیدم آتشی؛ کان شب

Дид дар тавр , Мӯсои умрон

دید در طور، موسِیِ عِمران

Перии онҷо , ба оташи афрӯзӣ

پیری آنجا، به آتش افروزی

Ба адаб , гирди пер , муғи бачагон

به ادب، گِردِ پیر، مُغ‌ْبَچِگان

Ҳамаи симини изору гули рухсор

همه سیمین‌عِذار و گل‌رخسار

Ҳамаи ширини забону танги даҳон

همه شیرین‌زبان و تنگ‌دهان

Авду чангу неу дафу барбат

عود و چنگ و نی و دف و بربط

Шамъу нақлу гулу млу райҳон

شمع و نُقل و گُل و مُل و ریحان

Соқии моҳ рӯй мишкӣни мӯӣ

ساقیِ ماه‌رویِ مُشکین‌موی

Мутриби базлаи гӯйу хуши алҳон

مطربِ بذله‌گوی و خوش‌اَلْحان

Муғу муғи зода , мؤбду дастур

مُغ و مُغ‌زاده، مؤبَد و دَستور

Хизматашро , тамом , бастаи миён

خدمتش را، تمام، بسته میان

Ман шарманда аз мусулмонӣ

منِ شرمنده از مسلمانی

Шудам он ҷо ба гӯшае пинҳон

شدم آن جا به گوشه‌ای پنهان

Пер пурсед : кист ин ? гуфтанд

پیر پرسید: کیست این؟ گفتند

Ошиқӣ беқарору саргардон

عاشقی بی‌قرار و سرگردان

Гуфт : ҷомӣ диҳедаш аз май ноб

گفت: جامی دهیدَشَ از میِ ناب

Гарчи нохонда бошад ин меҳмон

گرچه ناخوانده باشد این مهمان

Соқӣ , оташи парасти оташи даст

ساقی، آتش‌پرستِ  آتش‌دست

Рехт дар соғари оташи сӯзон

ریخت در ساغر آتشِ سوزان

Чун кашидам на ақл монад ва на ҳуш

چون کشیدم نه عقل مانْد و نه هوش

Сӯхти ҳам куфр аз он ва ҳам имон

سوخت هم کفر از آن ‌و هم ایمان

Масти афтодам ва дар он мастӣ

مست افتادم و در آن مستی

—баҳи забонӣ ки шарҳи он нтўон—

—به زبانی که شرحِ آن نَتْوان—

Ин сухан мешунидам аз аъзо

این سخن می‌شنیدم از اعضا

—ҳмаҳ ҳатто алўриду алшрён—

—همه حَتَّی الْوَریدِ و الشَّرْیان—

Аз ту эй дӯсти нгслми пайванд

از تو ای دوست نَگْسَلَم پیوند

Вар ба теғам баранд банд аз банд

ور به تیغم بُرند بند از بند

Алҳақ арзон буд зи мо сад ҷон

الحق ارزان بود ز ما صد جان

Вази даҳони ту ним шикарханд

وز دهان تو نیم شِکَّرخَند

эй падари панд , кам даҳ аз ишқам

ای پدر پند، کم دِه از عشقم

Ки нахоҳад шуд аҳл , ин фарзанд

که نخواهد شد اهلْ، این فرزند

Панд онон диҳанд , халқи —ои кош—

پندِ آنان دهند، خلق —ای کاش—

Ки зи ишқ ту медиҳандам панд

که ز عشقِ تو می‌دهندم پند

Ман раҳи кӯй офият донам

من رهِ کویِ عافیت دانم

Чаҳ кунам ? коўФтодаҳам ба каманд

چه کنم؟ کاوفتاده‌ام به کمند

Дар килисо ба дилбарии тарсо

در کلیسا به دلبری ترسا

Гуфтам : эй ҷон ба доми ту дар банд

گفتم: ای جان به دام تو در بند

эй ки дорад ба тори зуннорат

ای که دارد به تارِ زُنّارت

Ҳар сари мӯии ман ҷудо , пайванд

هر سر مویِ من جُدا، پیوند

Раҳ ба ваҳдати наёфтан то кӣ ?

ره به وحدت نیافتن تا کی؟

Нанги таслис бар яке то чанд ?

ننگ تَثلیث بر یکی تا چند؟

Номи ҳақи ягона , чун шояд

نامِ حَقِّ یِگانه، چون شاید

Ки абу ибну рӯҳ қудс ниҳанд ?

که اَب و اِبْن و روحِ قُدْس نَهَند؟

Лаб ширин гушӯд ва бо ман гуфт

لبِ شیرین گشود و با من گفت

—ўзи шикарханд , рехт аз лаби қнд—

—وز شِکرخند، ریخت از لب قند—

Кигар аз сари ваҳдати огоҳӣ

که گر از سِرِّ وحدت آگاهی

Тӯҳмати кофарӣ ба мо мапаснд

تهمت کافری به ما مَپسند

Дар се ойӣна , шоҳиди азалӣ

در سه آیینه، شاهدِ اَزَلی

Партав аз рӯй тобнок афганд

پرتو از رویِ تابناک افگند

Се , нагардад бришм , ар ӯ ро

سه، نگردد بَریشَم، ار او را

Парниёни хуонеу ҳарир ва паранд

پَرنیان خوانی و حریر و پَرَند

Мо дар ин гуфту гӯ , ки аз як сӯ

ما در این گفت‌‌و‌گو، که از یک سو

Шуд зи ноқавс , ин таронаи баланд

شد ز ناقوس، این ترانه بلند

Дӯш рафтам ба кӯии бодаи фуруш

دوش رفتم به کویِ باده‌فروش

зи оташи ишқ , дил ба ҷӯшу хурӯш

ز آتشِ عشق، دل به جوش و خروش

Маҷлисӣ нағз дидаму равшан

مجلسی نَغز دیدم و روشن

Мейри он базм , пери бодаи фуруш

میرِ آن بزم، پیر باده‌فروش

Чокарон , истодаи саф дар саф

چاکران، ایستاده صف در صف

Бода хорон нишаста дӯш ба дӯш

باده‌خواران نشسته دوش‌ به‌ دوش

Пер , дар садр ва май кашони гардиш

پیر، در صدر و مِی‌کِشان گِردَش

Порае масту порае мадҳуш

پاره‌ای مست و پاره‌ای مدهوش

Сина бекӣнау даруни софӣ

سینه بی‌کینه و درون صافی

Дили пар аз гуфт вгўу лаби хомӯш

دل پُر از گفت‌وگو و لبْ خاموش

Ҳамаро аз анояти азалӣ

همه را از عنایتِ ازلی

Чашми ҳақи байну гӯши розниўш

چشمِ حق‌بین و گوشِ رازنیوش

Сухани ин ба он ҳниӣои лак

سخنِ این به آن هَنیئاً لَک

Посухи он ба ин ки бодати нӯш

پاسخِ آن به این که بادَت نوش

Гӯш бар чангу чашм бар соғар

گوش بر چنگ و چشم بر ساغر

Орзӯии ду кун дар оғӯш

آرزویِ دو کَون در آغوش

Ба адаб пеш рафтам ва гуфтам

به ادب پیش رفتم و گفتم

эй туро дил , қароргоҳи сурӯш

ای تو را دل، قرارگاهِ سُروش

Ошиқами дардманду ҳоҷатманд

عاشقم دردمند و حاجتمند

Дард ман бингар ва ба дармон кӯш

دردِ من بنگر و به درمان کوش

Пер , хандон ба танз бо ман гуфт

پیر، خندان به طنز با من گفت

эй туро , пери ақл , ҳалқа ба гӯш

ای تو را، پیرِ عقل، حلقه به گوش

Ту куҷо ? мо куҷо ? ки аз шармат

تو کجا؟ ما کجا؟ که از شَرمت

Духтар руз нишаста бурқаъи пӯш

دختر رَز نشسته بُرقَع‌ْپوش

Гуфтамаш : сӯхти ҷонам ; обии даҳ !

گفتمش: سوخت جانم؛ آبی ده!

Ва оташи ман , Фрўншон аз ҷӯш

و آتش من، فرونشان از جوش

Дӯш , май сӯхтами азин оташ

دوش، می‌سوختم ازین آتش

Оҳ , агар имшабам буд чун дӯш !

آه، اگَر امشبم بُوَد چون دوش!

Гуфт хандон ки : ҳин ! пиёла бигир !

گفت خندان که: هین! پیاله بگیر!

Ситадам ; гуфт : ҳон ! зиёдаи минуаш !

سِتَدَم؛ گفت: هان! زیاده منوش!

Ҷуръае дркшидму гаштам

جرعه‌ای درکشیدم و گَشتم

Фориғ аз ранҷи ақлу меҳнати ҳуш

فارغ از رنجِ عقل و مِحنتِ هوش

Чун ба ҳуши омадам яке дидам

چون به هوش آمدم یکی ‌دیدم

Мобақиро ҳамаи хутуту нуқӯш

مابقی را همه خطوط و نُقوش

Ногаҳон , дар сўомъи малакӯт

ناگهان، در صَوامعِ ملکوت

Ин ҳадисам , сурӯш , гуфт ба гӯш

این حدیثم، سروش، گفت به گوش

Чашми дил боз кун ки ҷони бинӣ

چشمِ دل باز کن که جان بینی

Ончӣ нодӣданӣаст , он бинӣ

آنچه نادیدنی است، آن بینی

Гар ба иқлӣми ишқ рӯй оре

گَر به اقلیمِ عشق روی آری

Ҳамаи офоқ , гулистони бинӣ

همه آفاق، گلسِتان بینی

Бар ҳамаи аҳли он замини —баҳи мрод—

بر همه اهلِ آن زمین —به مراد—

Гардиши даври осмони бинӣ

گَردِشِ دورِ آسمان بینی

Он чаҳ бинӣ , дилат ҳамон хоҳад

آن‌چه بینی، دلت همان خواهد

Вон чаҳ хоҳад дилат , ҳамон бинӣ

وآن‌چِه خواهد دلت، همان بینی

Бесару по , гадои онҷо ро

بی سر و پا، گدایِ آنجا را

Сар ба малики ҷаҳон , гарони бинӣ

سَر به مُلکِ جهان، گِران بینی

Ҳам дар он побараҳнаи қавмӣ ро

هم در آن پابرهنه قومی را

Пой бар фарқи Фрқдони бинӣ

پایْ بر فرقِ فَرقَدان بینی

Ҳам дар он србрҳнаҳи ҷамъӣ ро

هم در آن سربرهنه جمعی را

Бар сар аз арш , соябони бинӣ

بر سَر از عَرش، سایبان بینی

Гоҳи ваҷду самоъ , ҳар як ро

گاهِ وَجد و سماع، هر یک را

Бар ду кун остин фишон бинӣ

بر دو کَونْ آستین‌فشان بینی

Дил ҳар зарраро ки бишкофӣ

دل هر ذرِّه را که بشکافی

Офтобяш дар миёни бинӣ

آفتابیش در میان بینی

Ҳарчӣ дорӣ агар ба ишқи диҳӣ

هرچه داری اگر به عشق دهی

Кофарам ,гар ҷӯ ӣӣ зиёни бинӣ

کافِرم، گر جو‌یی زیان بینی

Ҷони гудозӣ агар ба оташи ишқ

جان گدازی اگر به آتشِ عشق

Ишқро кимиёии ҷони бинӣ

عشق را کیمیای جان بینی

Аз мзиқи ҷаҳоти даргузарӣ

از مَضیقِ جَهات، درگُذری

Вусъати малики ломакони бинӣ

وسعتِ مُلکِ لامکان بینی

Он чаҳ нашунида гӯш , он шинавӣ

آن‌چه نشنیده گوش، آن شنوی

Вон чаҳ нодидаи чашм , он бинӣ

وآن‌چه نادیده چشم، آن بینی

То ба ҷое расонадат ки яке

تا به جایی رسانَدَت که یکی

Аз ҷаҳону ҷаҳонёни бинӣ

از جهان و جهانیان بینی

Бо яке ишқи варз аз дилу ҷон

با یکی عشق وَرز از دل و جان

То ба айни алиқин , аёни бинӣ

تا به عَینُ‌ الْیَقین، عیان بینی

Ёр бепарда аз дару девор

یار بی‌پرده از در و دیوار

Дар таҷаллӣаст ё أўлии алأбсор

در تَجَلّی است یا أُولِی‌ الْأَبْصار

Шамъи ҷӯӣу офтоб , баланд

شمع جویی و آفتاب، بلند

Рӯзи баси равшан ва ту дар шаби тор

روز بَس روشن و تو در شبِ تار

Гар зи зулмоти худ раҳе , бинӣ

گر زِ ظلْماتِ خود رَهی، بینی

Ҳамаи олам , мшорқи алأнўор

همه عالَم، مَشارِقُ الْأَنوار

Кӯруш , қоиду Асои талабӣ

کوروَش‌، قائد و عصا طلبی

Баҳри ин роҳи равшану ҳамвор

بهر این راهِ روشن و هموار

Чашм бигушо ба гулистон ва бибин

چشم بُگشا به گلسِتان و بِبین

Ҷилваи оби соф дар гулу хор

جلوهٔ آبِ صاف در گل و خار

зи об беранг , сад ҳазорон ранг

ز آبِ بی‌رنگ، صد هزاران رنگ

Лолау гули нигари дарин гулзор

لاله و گل نِگَر درین گلزار

По ба роҳи талаб на ва аз ишқ

پا به راهِ طَلب نِه و از عشق

Баҳри ин роҳ , тӯша Эй бурдор

بهرِ  این راه، توشه‌ای بردار

Шавад осони зи ишқи корӣ чанд

شود آسان ز عشق کاری چند

Ки буд пеши ақли баси душвор

که بُوَد پیشِ عقل بس دشوار

Ёри гӯи болғдўу алосол

یار گو بِالْغُدِوِّ وَ الْآصال

Ёри ҷӯи болъшӣу алإбкор

یار جو بِالْعَشِيِّ وَ الْإِبْکار

Сад раҳат « лнтароне » ар гӯйанд

صد رَهَت «لَنْ تَرانِي» ار گویند

Боз май дори дида бар дидор

باز می‌دار دیده بر دیدار

То ба ҷое рисӣ ки ме нарасад

تا به جایی رسی که می‌نرسد

Пои авҳому дидаи афкор

پایِ اَوهام و دیدهٔ اَفکار

Бори ёбӣ ба маҳфилӣ , кони ҷо

بار یابی به مَحفلی، کآن‌جا

Ҷабраил амин надорад бор

جِبرئیلِ اَمین ندارد بار

Ин раҳ , он зоди роҳ ва он манзил

این رَه، آن زادِ راه و آن منزل

Марди роҳӣ агар , биё ва биор

مردِ راهی اگر، بیا و بیار

Вар нае марди роҳ , чун дгарон

ور نه‌ای  مردِ راه، چون دگران

Ёр май гӯйу пушти сар май хор

یار می‌گوی و پشتِ سَر می‌خار

Ҳотиф , арбоби маърифат ки гуҳӣ

هاتف، اربابِ معرفت که گَهی

Масти хўонндшону гуҳи ҳушёр

مست خوانندشان و گَه هشیار

Аз майу ҷому мутрибу соқӣ

از می و جام و مطرب و ساقی

Аз муғу дайру шоҳиду зуннор

از مُغ و دیر و شاهد و زُنّار

Қасди эшон наҳуфта асрорӣ аст

قصد ایشان نَهُفته‌اسراری است

Ки ба ?има кунанд , гоҳи изҳор

که به ایما کُنند، گاه اظهار

Паии баригар ба розашон , доне

پِی بَری گر به رازشان، دانی

Ки ҳаминаст сари он асрор

که همین است سِرِّ آن اَسرار