Зон шарорӣ ки ниҳон дар дили хоро май сӯхт

زان شراری که نهان در دل خارا می سوخت

Шамъ дар анҷуману лола ба саҳро май сӯхт

شمع در انجمن و لاله به صحرا می سوخت

Буд аз соқии мо дӯш , зи баси маҷлиси гарм

بود از ساقی ما دوش، ز بس مجلس گرم

Ранг дар соғари гул , бода ба мино май сӯхт

رنگ در ساغر گل، باده به مینا می سوخت

Рухи з май бо ки барафрӯхта будӣ ки зи рашк

رخ ز می با که برافروخته بودی که ز رشک

Турфаи оташкадае , дар дили шайдо май сӯхт ?

طرفه آتشکده ای، در دل شیدا می سوخت؟

Масти ман коши зи майхона бурун ме омад

مست من کاش ز میخانه برون می آمد

Муфтии мадрисаро , дафтари фатво май сӯхт

مفتی مدرسه را، دفتر فتوا می سوخت

Синаи чоки зи баси оташи савдоӣ ту дошт

سینهٔ چاک ز بس آتش سودای تو داشت

Об дар обилаи бодияи паймо май сӯхт

آب در آبلهٔ بادیه پیما می سوخت

Куфри дайнро нигаҳат , барқ ба хирман зада аст

کفر دین را نگهت، برق به خرمن زده است

Шайх дар савмиъа , тарсо ба килисо май сӯхт

شیخ در صومعه، ترسا به کلیسا می سوخت

Шамъи сон рӯй ту дар чашми терм оташ зад

شمع سان روی تو در چشم ترم آتش زد

Хасу хор мижаам , дар дили дарё май сӯхт

خس و خار مژه ام، در دل دریا می سوخت

Ишқ дар синаи ман нақш таъаллуқ нагузошт

عشق در سینهٔ من نقش تعلّق نگذاشت

Дили гармам , хасу хошоки таманно май сӯхт

دل گرمم، خس و خاشاک تمنّا می سوخت

зи оташи ҷилваи ман , шаҳр кабобаст ҳазин

ز آتش جلوهٔ من، شهر کباب است حزین

Оҳи азин барқ ки дар хирмани дилҳо май сӯхт

آه ازین برق که در خرمن دلها می سوخت