Вуҷӯди комилон бар ноқисон душвор ме ояд

وجود کاملان بر ناقصان دشوار می‌آید

Агар рӯҳ аллоҳаст ӯ низ , бар хар бор ме ояд

اگر روح اللّه است او نیز، بر خر بار می‌آید

Лаби соҳиби сухан , бе гули изорон ғунча ме бошад

لب صاحب سخن، بی‌گل‌عذاران غنچه می‌باشد

Ки булбул дар баҳорон , бар сар гуфтор ме ояд

که بلبل در بهاران، بر سر گفتار می‌آید

Гулӯ ширин кунад неро , навой лаъли нўшинш

گلو شیرین کند نی را، نوای لعل نوشینش

Сухансозӣ , аз он лабҳои шкрбор ме ояд

سخن‌سازی، از آن لب‌های شکربار می‌آید