Инаст , сурӯди ману булбул ба чаман ҳо

این است، سرود من و بلبل به چمن‌ها

Фарёди з бе Меҳрии ин ъҳдшкн ҳо

فریاد ز بی‌مهری این عهدشکن‌ها

Нашунида кас , аз ғунчаи мастури ту ҳарфӣ

نشنیده کس، از غنچهٔ مستور تو حرفی

Аммо ба забонҳо зи ту афтодаи сухан ҳо

امّا به زبان‌ها ز تو افتاده سخن‌ها

Рӯзӣ ки диҳад зулфи ту , бар бод , ғуборам

روزی که دهد زلف تو، بر باد، غبارم

Дар хок шавад ғолияи бӯ , ҷайби кафан ҳо

در خاک شود غالیه‌بو، جیب کفن‌ها

Чун хоки сари кӯй ту гиранд дар оғӯш

چون خاک سر کوی تو گیرند در آغوش

Дар ҳашар наёранд зи ҷони ёд , бадан ҳо

در حشر نیارند ز جان یاد، بدن‌ها