эй дили афсурда хурӯшат куҷост ?
ای دل افسرده خروشت کجاست؟
Хомшӣ аз замзама , ҷӯшат куҷост ?
خامشی از زمزمه، جوشت کجاست؟
Малики сухани зери ливои ту буд
ملک سخن زیر لوای تو بود
Ромиши дилҳо з навой ту буд
رامش دلها ز نوای تو بود
Тантанаи пардаи гушойяти кӯ ?
طنطنهٔ پرده گشاییت کو؟
Дабдабаи нағмаи саройяти кӯ ?
دبدبهٔ نغمه سراییت کو؟
Замзамаи синаи харошат чаҳ шуд ?
زمزمهٔ سینه خراشت چه شد؟
Нола ӣ алмоси тарошат чаҳ шуд ?
ناله ی الماس تراشت چه شد؟
Тарз навоят зада аз тозагӣ
طرز نوایت زده از تازگی
Мқръаҳ , бар кӯси хуши овозагӣ
مقرعه، بر کوس خوش آوازگی
Зери нигин , малик сухан доштӣ
زیر نگین، ملک سخن داشتی
Мӯъҷизи Њорут шикан доштӣ
معجز هاروت شکن داشتی
Шӯри қиёмати з ният ме дамид
شور قیامت ز نیت می دمید
Файзи тараб дар чаманат ме чамед
فیض طرب در چمنت می چمید
Буд туро хомаи мишкӣни рақам
بود تو را خامهٔ مشکین رقم
Малики гшотр , зи киёнии илм
ملک گشاتر، ز کیانی علم
Раъшаи қаламро з бнонт фиканд
رعشه قلم را ز بنانت فکند
Сарсари даии сарв ҷавонат фиканд
صرصر دی سرو جوانت فکند
Оташи ғами нолаи ҷонкоҳи сӯхт
آتش غم نالهٔ جانکاه سوخت
Дар нафаси ободи гулӯ , оҳи сӯхт
در نفس آباد گلو، آه سوخت
Оташи пинҳони туро дӯд нест
آتش پنهان تو را دود نیست
Лаъли лабати хӯн дил олуд нест
لعل لبت خون دل آلود نیست
Шуъла барафрӯзӣ доғат намонад
شعله برافروزی داغت نماند
Пиҳи димоғӣ ба чароғат намонад
پیهِ دماغی به چراغت نماند
Оўхи азин кулуфту афсурдагӣ
آوخ ازین کلفت و افسردگی
Бо ҳамаи оташи нафасӣ , мурдагӣ
با همه آتش نفسی، مردگی
Муҳаррами дили кӯ ? ки сароем ғамӣ
محرم دل کو؟ که سرایم غمی
ҲмнФсии кӯ ? ки барорам дамӣ
همنفسی کو؟ که برآرم دمی
Хок нишинаст ҳазин , ахгарат
خاک نشین است حزین، اخگرت
Хоки ниҳодаи сет ба болини сарат
خاک نهاده ست به بالین سرت
Марказ хокӣ напазирад сабот
مرکز خاکی نپذیرد ثبات
Хези азбни раҳгузари ҳодисот
خیز ازبن رهگذر حادثات
Софи сулӯкаши ҳама олоиш аст
صاف سلوکش همه آلایش است
Рафтан азин марҳала осоиш аст
رفتن ازین مرحله آسایش است
Чун ту ҳумое , пар ҳиммат барор
چون تو همایی، پر همّت برآر
Ин даҳ вайрона ба ҷғдони гузор
این ده ویرانه به جغدان گذار
Ҳон нашӯй аз ҳаваси дидаи танг
هان نشوی از هوس دیده تنگ
Шефтаи лайл ва наҳор ду ранг
شیفته لیل و نهار دو رنگ
зи абрси рӯзу шаби ин куҳнаи даҳр
ز ابرص روز و شب این کهنه دهر
Ғайри ду рангӣ натавон ёфт баҳр
غیر دو رنگی نتوان یافت بهر
Дидаи паҳновар бениш фурӯз
دیدهٔ پهناور بینش فروز
Боз куну дида ҳиялат бисӯз
باز کن و دیدهٔ حیلت بسوز
Пардаи шаби боз ба пеши чароғ
پردهٔ شب باز به پیش چراغ
Шӯъбадаи ангез буд дар димоғ
شعبده انگیز بود در دماغ
Босираи колиўаҳ , кунад , ҳуши днг
باصره کالیوه، کند، هوش دنگ
Лаъибати ин парда буд риюу ранг
لعبت این پرده بود ریو و رنگ
Лўлии дунё чаҳ вафое кунад ?
لولی دنیا چه وفایی کند؟
Гардиши гардун чаҳ Бақоӣ кунад ?
گردش گردون چه بقایی کند؟
Аҳд сбкср накашида сети дайр
عهد سبکسر نکشیده ست دیر
Меҳри фалаки сусту ҷаҳони зуди сайр
مهر فلک سست و جهان زود سیر
Аз раҳи сайлоб , хатари доштан
از رَهِ سیلاب، خطر داشتن
Ногзронаст гузари доштан
ناگزران است گذر داشتن
Раҳи сипари умри зи панҷаи гузашт
ره سپر عمر ز پنجه گذشت
Хотима бар дафтар ҳастӣ навишт
خاتمه بر دفتر هستی نوشت
Нири шеб ту дамид аз шабоб
نیر شیب تو دمید از شباب
Субҳ барафканад зи оризи ниқоб
صبح برافکند ز عارض نقاب
Сабзаи хазони гашту саман зор раст
سبزه خزان گشت و سمن زار رست
Мӯӣ чу машки ту ба кофури шаст
موی چو مشک تو به کافور شُست
Шамъи фурӯзанда сайёра нест
شمع فروزندهٔ سیّاره نیست
Ҳуш ба сар , нур ба назора нест
هوش به سر، نور به نظّاره نیست
Гавҳари арзандаи ?ут аз тоҷ рафт
گوهر ارزنده ات از تاج رفت
Хез ки сармоя ба тороҷ рафт
خیز که سرمایه به تاراج رفت
Ҷилваи ту шамъ саҳаргоҳӣ аст
جلوهٔ تو شمع سحرگاهی است
Қофилаи солори нафас роҳӣ аст
قافله سالار نفس راهی است
Дар дилати он шуъла ки афрӯхт дард
در دلت آن شعله که افروخت درد
Ҷисми гудозони туро ҷумла хӯрд
جسم گدازان تو را جمله خورد
Шамъи сифат , тирагӣат нур шуд
شمع صفت، تیرگیت نور شد
Бутаи хорати шаҷар тавр шуд
بوتهٔ خارت شجر طور شد
Парда ба дастон дигар соз кун
پرده به دستان دگر ساز کن
Хутбаи девони нав оғоз кун
خطبهٔ دیوان نو آغاز کن
Тозаи намо , бори бадии парда ро
تازه نما، بار بدی پرده را
Шаҳд чашон , коми ҷигари хӯрда ро
شهد چشان، کام جگر خورده را
Хайма ба ромшгаҳи таҷреди зан
خیمه به رامشگهِ تجرید زن
Вҷдкнони нағмаи тавҳиди зан
وجدکنان نغمهٔ توحید زن