Аз хасмии рӯзгор бемеҳру тамиз

از خصمی روزگار بی مهر و تمیز

То чанд занем сина бар ханҷари тез ?

تا چند زنیم سینه بر خنجرِ تیز؟

Неи нохуни тадбир ва на бозуии ситез

نی ناخن تدبیر و نه بازوی ستیز

На ҷои шикебе ва на пои гурез

نه جای شکیبایی و نه پای گریز