То ишқи ту гашт аз азали рӯзии дил

تا عشق تو گشت از ازل روزی دل

Барбаст миёнро ба ғами андӯзии дил

بربست میان را به غم اندوزی دل

Дард ту кунад магари парастории ҷон

درد تو کند مگر پرستاری جان

Доғ ту кунад магари ҷигарсӯзии дил

داغ تو کند مگر جگرسوزی دل