Он бехурдӣ ки шавам чун зоғ уфтад

آن بی خردی که شوم چون زاغ افتد

Аз гулшани файз , қисматаш доғ уфтад

از گلشن فیض، قسمتش داغ افتد

Бар шох чу санг мезанад раҳгузарӣ

بر شاخ چو سنگ می زند رهگذری

Гирам ки фитод мива , дар боғ уфтад

گیرم که فتاد میوه، در باغ افتد