Расед мавсими гули соқио ! бигардон роҳ

رسید موسم گل ساقیا! بگردان راح

Ки ъшқбозӣу мастӣ ба дайни мости мубоҳ

که عشقبازی و مستی به دین ماست مباح

Збҳр онкӣ кунам каҳрабо ба ранги ақиқ

زبهر آنکه کنم کهربا به رنگ عقیق

Биор лаъли музоб аз зумуррадин ақдоҳ

بیار لعل مذاب از زمردین اقداح

Ба ним шаби дили ман ҳамчуи шамъ равшан кун

به نیم شب دل من همچو شمع روشن کن

Аз он шароб ки равшандиласт чун мисбоҳ

از آن شراب که روشندل است چون مصباح

Ту аз салоҳ магӯ бо ман ар хирадмандӣ

تو از صلاح مگو با من ار خردمندی

Аз он ки ошиқ бечора нест марди салоҳ

از آن که عاشق بیچاره نیست مرد صلاح

ДроФкниди каммияти нишот дар майдон

درافکنید کمیت نشاط در میدان

Ки подшоҳ хирад баркашид қалбу ҷиноҳ

که پادشاه خرد برکشید قلب و جناح

Зъкси бода ки хуршеди машриқ тараб аст

زعکس باده که خورشید مشرق طرب است

Ба ним шаб бинмо акси Фолқи алосбоҳ

به نیم شب بنما عکس فالق الاصباح

Чун омадӣ ба саломати бихир хуш биншин

چون آمدی به سلامت بخیر خوش بنشین

Ки бар ту хайру саломат буд сабоҳу рўоҳ

که بر تو خیر و سلامت بود صباح و رواح

Биё ки дида ба рӯй ту мешавад равшан

بیا که دیده به روی تو می شود روشن

Биё ки зинда ба буи ту мешавад арвоҳ

بیا که زنده به بوی تو می شود ارواح

Чу дар канори фалаки гӯии зар равон гардид

چو در کنار فلک گوی زر روان گردید

Даромад аз дирами он моҳи меҳрбон чу сабоҳ

درآمد از درم آن ماه مهربان چو صباح

Чаҳ гуфт ? гуфт ки ҳайдари китоб ишқ бисоз

چه گفت؟ گفت که حیدر کتاب عشق بساز

Каз он китоб буд кори бастаро мифтоҳ

کز آن کتاب بود کار بسته را مفتاح

БгФтмш ки китоби маро чаҳ ном наҳй

بگفتمش که کتاب مرا چه نام نهی

Бигуфт номи китоби ту : мӯниси алорўоҳ

بگفت نام کتاب تو: مونس الارواح