эй сӯхтаи зи оташи ишқати ҷигари маро

ای سوخته ز آتش عشقت جگر مرا

Ваии бардаи дарди ишқи ту аз худ бадари маро

وی برده درد عشق تو از خود بدر مرا

Ишқи ту чун қазоӣ азал хоҳадам бикушт

عشق تو چون قضای ازل خواهدم بکشت

Маълум шуд зи олами ғайби ин қадари маро

معلوم شد ز عالم غیب این قدر مرا

Умрами гузашт ва аз ту хабар ҳам наёфтам

عمرم گذشت و از تو خبر هم نیافتم

ё онкӣ нест дар талаб аз худ хабари маро

یا آنکه نیست در طلب از خود خبر مرا

Лаби хшгм аз ҳавои ту эй ҷону дида тар

لب خشگم از هوای تو ای جان و دیده تر

Худ нест дар ҷаҳони биҷуз аз хушк ватар маро

خود نیست در جهان بجز از خشک و تر مرا

Рўзикаҳи лашгари ғами ту дили бтохтн

روزیکه لشگر غم تو دل بتاختن

Набӯд бғири ишқи паноҳ дигар маро

نبود بغیر عشق پناه دگر مرا

Гар сад ҳазор новаки меҳнати зи дасти дӯст

گر صد هزار ناوک محنت ز دست دوست

Ғайр аз дил шикаста набошад сипари маро

غیر از دل شکسته نباشد سپر مرا

Девонаам марои зи насиҳат чаҳ фоида

دیوانه ام مرا ز نصیحت چه فایده

Носеҳи мадаи зи баҳри худои дардисари маро

ناصح مده ز بهر خدا دردسر مرا

Ширинӣу ҳаловати шеърам ғариб нест

شیرینی و حلاوت شعرم غریب نیست

Каз шукри лаъли тести даҳани пари шукри маро

کز شکر لعل تست دهن پر شکر مرا

Оҳи ҳусайн дар дилат эй ҷон асар накард

آه حسین در دلت ای جان اثر نکرد

Бо онкии сӯхти оташи оҳи саҳари маро

با آنکه سوخت آتش آه سحر مرا