Биё ки ҷони ман аз доғ интизор бсухт

بیا که جان من از داغ انتظار بسوخت

Дилами зи оташи ҳиҷронат эй нигор бсухт

دلم ز آتش هجرانت ای نگار بسوخت

Қарору сабру дилу ақл буд мӯниси ман

قرار و صبر و دل و عقل بود مونس من

Кунун зи оташи шавқи ту ҳар чаҳор бсухт

کنون ز آتش شوق تو هر چهار بسوخت

Баҳоли ман мангар зонка хотирати сӯзад

بحال من منگر زانکه خاطرت سوزد

Аз инки ҷони ман хаста Фкор бсухт

از اینکه جان من خسته فکار بسوخت

Мабод онкӣ расад дӯди ғами бдомни гул

مباد آنکه رسد دود غم بدامن گل

зи андалеби стмкш агар ҳазор бсухт

ز عندلیب ستمکش اگر هزار بسوخت

зи давр чарх надонам чаҳ толеъаст маро

ز دور چرخ ندانم چه طالع است مرا

Ки кишти зори умедам бнўбҳор бсухт

که کشت زار امیدم بنوبهار بسوخت

зи сӯзи синаи маҷрӯҳ ман нашуд огаҳ

ز سوز سینه مجروح من نشد آگه

Магари ксикаҳ чу ман аз фироқ ёр бсухт

مگر کسیکه چو من از فراق یار بسوخت

Дар ин диёри ман аз баҳри ёри мӯътакифам

در این دیار من از بهر یار معتکفم

Вагарнаи ҷони ҳусайни андарин диёр бсухт

وگرنه جان حسین اندرین دیار بسوخت