Нигоҳами зончаҳи байнам бениёз аст

نگاهم زآنچه بینم بی نیاز است

Дил аз сӯзи дарунам дар гудоз аст

دل از سوز درونم در گداز است

Ман ва ин аср беихлос ва бе сӯз

من و این عصر بی اخلاص و بی سوز

Бигӯ бо ман ки охири ин чаҳ розаст ?

بگو با من که آخر این چه راز است؟