Шаби ин кӯҳу дашти синаи тобӣ

شب این کوه و دشت سینه تابی

На дар ваии мурғакии неи мӯҷибӣ

نه در وی مرغکی نی موجبی

Нагардад равшан аз қандили рҳбон

نگردد روشن از قندیل رهبان

Ту майдонӣ ки боидФтобӣ

تو میدانی که بایدفتابی