Ҷаҳон то аз адам берун кашиданд

جهان تا از عدم بیرون کشیدند

Замираши сард ва бе ҳангомаи диданд

ضمیرش سرد و بی هنگامه دیدند

Бғир аз ҷони мо сӯзии куҷо буд

بغیر از جان ما سوزی کجا بود

Туро аз оташ мо офариданд

تو را از آتش ما آفریدند