Туро аз остони худ бронднд

تو را از آستان خود براندند

Раҷиму кофару тоғӯти хонданд

رجیم و کافر و طاغوت خواندند

Ман аз субҳи азал дар печу тобам

من از صبح ازل در پیچ و تابم

Аз он хорӣ ки андар дил нишонданд

از آن خاری که اندر دل نشاندند