Чаҳ хуши саҳро ки дар ваии корвонҳо

چه خوش صحرا که در وی کاروانها

Дурудӣ хонд ва маҳмил баранд

درودی خواند و محمل براند

Ба реги гарм ӯовар суҷудӣ

به ریگ گرم او آور سجودی

Ҷабинро сӯз то доғӣ бимонад

جبین را سوز تا داغی بماند