Бадаст май кашони холӣ аёғ аст

بدست می کشان خالی ایاغ است

Ки соқиро ба базми ман фироқ аст

که ساقی را به بزم من فراغ است

Нигаҳ дорам даруни синаи оҳӣ

نگه دارم درون سینه آهی

Ки асл ӯ зи дӯди он чароғ аст

که اصل او ز دود آن چراغ است