эй амири комгор эй шаҳриёр
ای امیر کامگار ای شهریار
Навҷавон ва мисли перони пухтаи кор
نوجوان و مثل پیران پخته کار
Чашми ту аз прдгиҳоӣ муҳаррам аст
چشم تو از پردگیها محرم است
Дили миёни синаи ?ути ҷом ҷам аст
دل میان سینهات جام جم است
Азми ту поянда чун кҳсори ту
عزم تو پاینده چون کهسار تو
Ҳзми ту осон кунад душвори ту
حزم تو آسان کند دشوار تو
Ҳиммати ту чун хаёли ман баланд
همت تو چون خیال من بلند
Миллати сад пораро шерозаи банд
ملت صد پاره را شیرازه بند
Ҳадя аз шоҳаншаҳони дории басӣ
هدیه از شاهنشهان داری بسی
Лаълу ёқӯти гарони дории басӣ
لعل و یاقوت گران داری بسی
эй амири ибни амири ибни амир
ای امیر ابن امیر ابن امیر
Ҳадяи ӣӣ аз бинўоӣии ҳам пазир
هدیه ئی از بینوائی هم پذیر
То марои рамз ҳаёт омухтанд
تا مرا رمز حیات آموختند
Оташӣ дар пайкарам афрӯхтанд
آتشی در پیکرم افروختند
Як навой сина тоб оварда ам
یک نوای سینه تاب آورده ام
Ишқро аҳд шабоб оварда ам
عشق را عهد شباب آورده ام
Пери мағриби шоири алмонўӣ
پیر مغرب شاعر المانوی
Он қтили шеваҳои паҳлавӣ
آن قتیل شیوه های پهلوی
Басти нақши шоҳидони шӯху шнг
بست نقش شاهدان شوخ و شنگ
Дод машриқро саломӣ аз фаранг
داد مشرق را سلامی از فرنگ
Дар ҷавобаш гуфтаам пайғоми шарқ
در جوابش گفته ام پیغام شرق
Моҳтобии рехтам бар шоми шарқ
ماهتابی ریختم بر شام شرق
То шносои худами худ байни ним
تا شناسای خودم خود بین نیم
Бо ту гӯям ӯ ки буд ва ман кӣм
با تو گویم او که بود و من کیم
ӯ зи афрангии ҷавонон мисли барқ
او ز افرنگی جوانان مثل برق
Шуълаи ман аз дами перони шарқ
شعلهٔ من از دم پیران شرق
ӯ чамани зодии чамани парвардаи ӣӣ
او چمن زادی چمن پرورده ئی
Ман дамидам аз замини мурдаи ӣӣ
من دمیدم از زمین مرده ئی
ӯ чу булбул дар чамани фирдавси гӯш
او چو بلبل در چمن فردوس گوش
Ман бсҳро чун ҷараси гарми хурӯш
من بصحرا چون جرس گرم خروش
Ҳар ду донои замири коинот
هر دو دانای ضمیر کائنات
Ҳар ду пайғоми ҳаёти андари мамот
هر دو پیغام حیات اندر ممات
Ҳар ду ханҷар субҳ ханд ойинаи фом
هر دو خنجر صبح خند آئینه فام
ӯ бараҳнаи ман ҳануз андари ниёам
او برهنه من هنوز اندر نیام
Ҳар ду гавҳари арҷманду тоби дор
هر دو گوهر ارجمند و تاب دار
Зодаи дарёии нопидои канор
زادهٔ دریای ناپیدا کنار
ӯ зи шухӣ дар таҳ қулзум тапид
او ز شوخی در ته قلزم تپید
То гиребони садафро бар дарид
تا گریبان صدف را بر درید
Ман ба оғӯши садафи тобам ҳануз
من به آغوش صدف تابم هنوز
Дар замири баҳри ноёбм ҳануз
در ضمیر بحر نایابم هنوز
Ошнои ман зи ман бегона рафт
آشنای من ز من بیگانه رفت
Аз хмстонми тиҳӣ паймона рафт
از خمستانم تهی پیمانه رفت
Ман шикваи хусравӣ ӯро даҳум
من شکوه خسروی او را دهم
Тахти касрии зери пой ӯ нуҳум
تخت کسری زیر پای او نهم
ӯ ҳадис дилбарӣ хоҳад зи ман
او حدیث دلبری خواهد ز من
Рангу об шоирӣ хоҳад зи ман
رنگ و آب شاعری خواهد ز من
Кам назари битобӣ ҷонам надид
کم نظر بیتابی جانم ندید
Ошкорам дид ва пинҳонам надид
آشکارم دید و پنهانم ندید
Фитрати ман ишқро дар бар гирифт
فطرت من عشق را در بر گرفت
Суҳбати хошоку оташ дар гирифт
صحبت خاشاک و آتش در گرفت
Ҳақи румузи малику дайн бар ман гушӯд
حق رموز ملک و دین بر من گشود
Нақши ғайр аз пардаи чашмами рабӯд
نقش غیر از پردهٔ چشمم ربود
Барги гули рангини зи мазмун ман аст
برگ گل رنگین ز مضمون من است
Мисраи ман қатраи хӯн ман аст
مصرع من قطرهٔ خون من است
То напиндорӣ сухан девонагӣаст
تا نپنداری سخن دیوانگیست
Дар камоли ин ҷнўон фарзонагӣаст
در کمال این جنون فرزانگیست
Аз ҳунар сармоя дорам карда анд
از هنر سرمایه دارم کرده اند
Дар диёри ҳинд хорам карда анд
در دیار هند خوارم کرده اند
Лолау гул аз навоем бе насиб
لاله و گل از نوایم بی نصیب
Тоирам дар гулистони худ ғариб
طایرم در گلستان خود غریب
Бскаҳи гардуни сифлау дун парвар аст
بس که گردون سفله و دون پرور است
Вой бар мардӣ ки соҳиб ҷавҳар аст
وای بر مردی که صاحب جوهر است
Дидаи ӣӣ эй хусрави кайвони ҷаноб
دیده ئی ای خسرو کیوان جناب
Офтоб « мо тўорти болҳҷоб »
آفتاب «ما توارت بالحجاب»
Абтаҳӣ дар дашти хеш аз роҳ рафт
ابطحی در دشت خویش از راه رفت
Аз дам ӯ сӯзи ало аллоҳ рафт
از دم او سوز الا الله رفت
Мисрёни афтода дар гирдоби нил
مصریان افتاده در گرداب نیل
Сусти раги туронёни жандаи пел
سست رگ تورانیان ژنده پیل
Оли Усмон дар шиканҷи рӯзгор
آل عثمان در شکنج روزگار
Машриқу мағриби зи хунаши лолаи зор
مشرق و مغرب ز خونش لاله زار
Ишқро ойин салмонӣ намонад
عشق را آئین سلمانی نماند
Хок Эрон монад ва Эронӣ намонад
خاک ایران ماند و ایرانی نماند
Сӯзу соз зиндагӣ рафт аз гулаш
سوز و ساز زندگی رفت از گلش
Он куҳани оташи фусурдаи андари дилаш
آن کهن آتش فسرد اندر دلش
Мусаллами ҳиндии шикамро бандаи ӣӣ
مسلم هندی شکم را بنده ئی
Худ фурӯшии дили зи дайн бар кандаи ӣӣ
خود فروشی دل ز دین بر کنده ئی
Дар мусулмони шаън маҳбӯбӣ намонад
در مسلمان شأن محبوبی نماند
Холиду форуқ ва Айюбӣ намонад
خالد و فاروق و ایوبی نماند
эй турои фитрати замир пок дод
ای ترا فطرت ضمیر پاک داد
Аз ғами дайни синаи сад чок дод
از غم دین سینهٔ صد چاک داد
Тоза кун ойини садиқу умр
تازه کن آئین صدیق و عمر
Чун сабо бар лолаи саҳрои гузар
چون صبا بر لالهٔ صحرا گذر
Миллати овораи кӯҳу дмн
ملت آوارهٔ کوه و دمن
Дар раг ӯ хӯни шерони мавҷи зан
در رگ او خون شیران موج زن
Зираку рўӣини тану равшани ҷабин
زیرک و روئین تن و روشن جبین
Чашм ӯ чун ҷираи бозони тези байн
چشم او چون جره بازان تیز بین
Қисмати худ аз ҷаҳон но ёфта
قسمت خود از جهان نایافته
Кавкаби тақдир ӯ нои тофта
کوکب تقدیر او ناتافته
Дар қаҳистони хилватии варзидаи ӣӣ
در قهستان خلوتی ورزیده ئی
Растхези зиндагии нодидаи ӣӣ
رستخیز زندگی نادیده ئی
Ҷони ту бар меҳнати пиҳами сабур
جان تو بر محنت پیهم صبور
Кӯш дар таҳзиби афғони ғаюр
کوش در تهذیب افغان غیور
То зи садиқони ин уммати шӯй
تا ز صدیقان این امت شوی
Баҳри дайни сармояи қӯти шӯй
بهر دین سرمایهٔ قوت شوی
Зиндагӣ ҷаҳдаст ва истеҳқоқ нест
زندگی جهد است و استحقاق نیست
Ҷуз ба илми анфус ва офоқ нест
جز به علم انفس و آفاق نیست
Гуфт ҳикматро худои хайри киср
گفت حکمت را خدا خیر کثیر
Ҳар куҷои ин хезро бинӣ бигир
هر کجا این خیر را بینی بگیر
Сайиди кул соҳибам алкитоб
سید کل صاحب ام الکتاب
Прдгиҳо бар замираш бе ҳиҷоб
پردگیها بر ضمیرش بی حجاب
Гарчи айни зотро бепарда дид
گرچه عین ذات را بی پرده دید
« раби задане » аз забон ӯ чакид
«رب زدنی» از زبان او چکید
Илми ашё « илми алосмостӣ »
علم اشیا «علم الاسماستی»
Ҳам Асо ва ҳам яди Байзои сетӣ
هم عصا و هم ید بیضاستی
Илм ашё дод мағрибро фурӯғ
علم اشیا داد مغرب را فروغ
Ҳикмат ӯ мост май бандади зи дуғ
حکمت او ماست می بندد ز دوغ
Ҷони моро лиззат эҳсос нест
جان ما را لذت احساس نیست
Хоки раҳи ҷузи реза алмос нест
خاک ره جز ریزهٔ الماس نیست
Илму давлати назми кор миллат аст
علم و دولت نظم کار ملت است
Илму давлати эътибор миллат аст
علم و دولت اعتبار ملت است
Он яке аз синаи аҳрори гир
آن یکی از سینهٔ احرار گیر
Ваон дигар аз синаи кҳсори гир
وان دگر از سینهٔ کهسار گیر
Дашнаи зан дар пайкари ин коинот
دشنه زن در پیکر این کائنات
Дар шикам дорад гуҳар чун сўмнот
در شکم دارد گهر چون سومنات
Лаъли ноби андари Бадахшон ту ҳаст
لعل ناب اندر بدخشان تو هست
Барқи сино дар қаҳистон ту ҳаст
برق سینا در قهستان تو هست
Кишвари муҳками асосӣ боядат
کشور محکم اساسی بایدت
Дидаи мардуми шиносӣ боядат
دیدهٔ مردم شناسی بایدت
эй басои одам ки Иблисӣ кунад
ای بسا آدم که ابلیسی کند
эй басои шайтон ки Идрӣсӣ кунад
ای بسا شیطان که ادریسی کند
Ранг ӯ найранг ва буд ӯ намӯд
رنگ او نیرنگ و بود او نمود
Андарун ӯ чу доғи лолаи дӯд
اندرون او چو داغ لاله دود
Покбозу къбтин ӯ дағал
پاکباز و کعبتین او دغل
Римну ғдру нифоқи андари бағал
ریمن و غدر و نفاق اندر بغل
Дар нигар эй хусрави соҳиби назар
در نگر ای خسرو صاحب نظر
Нест ҳар сангӣ ки май тобади гуҳар
نیست هر سنگی که می تابد گهر
Муршиди рӯмии ҳакими поки зод
مرشد رومی حکیم پاک زاد
Сари маргу зиндагӣ бар мо кушод
سر مرگ و زندگی بر ما گشاد
« ҳар ҳалоки уммати пешин ки буд
«هر هلاک امت پیشین که بود
Зонка бар ҷндли гумони бурданди авд »
زانکه بر جندل گمان بردند عود»
Сарварӣ дар дайни мо хизматгарӣ аст
سروری در دین ما خدمتگری است
Адли форуқӣу фақр ҳайдарӣ аст
عدل فاروقی و فقر حیدری است
Дар ҳуҷуми корҳои малику дайн
در هجوم کارهای ملک و دین
Бо дили худ як нафас хилват гузин
با دل خود یک نفس خلوت گزین
Ҳар ки икдм дар камӣн худ нишаст
هر که یکدم در کمین خود نشست
Ҳеҷ нахчир аз каманд ӯ наҷуст
هیچ نخچیر از کمند او نجست
Дар қабои хусравии дарвеши зӣ
در قبای خسروی درویش زی
Дидаи бедору худои андеши зӣ
دیده بیدار و خدا اندیش زی
Қоиди миллати шаҳаншоҳи мурод
قاید ملت شهنشاه مراد
Теғ ӯро барқу тундари хонаи зод
تیغ او را برق و تندر خانه زاد
Ҳам фақирии ҳам шаҳи гардуни фарӣ
هم فقیری هم شه گردون فری
Арад ширӣ бо равони бўзрӣ
ارد شیری با روان بوذری
Ғарқ будаш дар зираи болоу дӯш
غرق بودش در زره بالا و دوش
Дар миёни синаи дили мўӣинаҳи пӯш
در میان سینه دل موئینه پوش
Он мусулмонон ки мерай карда анд
آن مسلمانان که میری کرده اند
Дар шаҳаншоҳӣ фақирӣ карда анд
در شهنشاهی فقیری کرده اند
Дар аморати фақрро афзӯда анд
در امارت فقر را افزوده اند
Мисли салмон дар мадоин бӯда анд
مثل سلمان در مدائن بوده اند
Ҳукмронӣ буд ва сомонӣ надошт
حکمرانی بود و سامانی نداشت
Даст ӯ ҷузи теғ ва қуръонӣ надошт
دست او جز تیغ و قرآنی نداشت
Ҳар ки ишқи Мустафо сомон ӯст
هر که عشق مصطفی سامان اوست
Баҳр ва бар дар гӯша домон ӯст
بحر و بر در گوشهٔ دامان اوست
Сӯзи садиқу алӣ аз ҳақи талаб
سوز صدیق و علی از حق طلب
Зарраи ӣии ишқи набӣ аз ҳақи талаб
ذره ئی عشق نبی از حق طلب
Зонка миллатро ҳаёт аз ишқ ӯст
زانکه ملت را حیات از عشق اوست
Баргу сози коинот аз ишқ ӯст
برگ و ساز کائنات از عشق اوست
Ҷилва бепарда ӯ вонамӯд
جلوهٔ بی پرده او وانمود
Ҷавҳари пинҳон ки буд андари вуҷӯд
جوهر پنهان که بود اندر وجود
Рӯҳро ҷузи ишқ ӯ ором нест
روح را جز عشق او آرام نیست
Ишқ ӯ рӯзӣаст кӯро шом нест
عشق او روزیست کو را شام نیست
Хезу андари гардишовар ҷоми ишқ
خیز و اندر گردش آور جام عشق
Дар қаҳистон тоза кун пайғоми ишқ
در قهستان تازه کن پیغام عشق