Мурғии зи ошиёна ба сайр чаман парид

مرغی ز آشیانه به سیر چمن پرید

Хории зи шохи гули бетон нозукаш халид

خاری ز شاخ گل بتن نازکش خلید

Бад гуфт фитрати чамани рӯзгор ро

بد گفت فطرتِ چمنِ روزگار را

Аз дарди хеш ва ҳам зи ғам дигарон тапид

از درد خویش و هم ز غم دیگران تپید

Доғии зи хӯн бе гунаҳии лоларо шимурд

داغی ز خون بی‌گنهی لاله را شمرد

Андари тилисми ғунчаи фиреб баҳор дид

اندر طلسمِ غنچه فریبِ بهار دید

Гуфт андарин саро ки баннояши фитодаи каҷ

گفت اندرین سرا که بنایش فتاده کج

Субҳии куҷо ки чархи дарав шомҳо начед

صبحی کجا که چرخ درو شامها نچید

Нолид то ба ҳавсилаи он навои тароз

نالید تا به حوصلهٔ آن نوا طراز

Хӯни гашти нағмау зи ду чашмаш фурӯ чакид

خون گشت نغمه و ز دو چشمش فرو چکید

Сӯзи фиғон ӯ бадал ҳудҳудӣ гирифт

سوز فغان او بدل هدهدی گرفت

Бо нӯки хеши хори зи андом ӯ кашид

با نوک خویش خار ز اندام او کشید

Гуфташ ки суди хеши зи ҷайб зиён барор

گفتش که سود خویش ز جیب زیان برآر

Гул аз шикофи синаи зари ноби офарид

گل از شکاف سینه زرِ ناب آفرید