Агар дар мушти хок ту ниҳоданд

اگر در مشت خاک تو نهادند

Дили сад пораи хунобаи борӣ

دل صد پارهٔ خونابه باری

зи абри нави баҳорон гиря омӯз

ز ابر نو بهاران گریه آموز

Ки аз ашки ту раведи лолаи зорӣ

که از اشک تو روید لاله زاری