зи ман бо шоири рангини баёни гӯй

ز من با شاعر رنگین بیان گوی

Чаҳ суд аз сӯз агар чун лолаи сӯзӣ

چه سود از سوز اگر چون لاله سوزی

На худро май гудозии зи оташи хеш

نه خود را می گدازی ز آتش خویش

На шоми дардмандӣ бар фурӯзӣ

نه شام دردمندی بر فروزی