эй худои меҳру маи хоки парешонеи нигар

ای خدای مهر و مه خاک پریشانی نگر

Зарраи ӣӣ дар худ фурӯ печад биёбоне нигар

ذره ئی در خود فرو پیچد بیابانی نگر

Ҳасан бе поёни даруни сина хилват гирифт

حسن بی پایان درون سینهٔ خلوت گرفت

Офтоби хешро зери гиребонии нигар

آفتاب خویش را زیر گریبانی نگر

Бар дил одам задӣ ишқи блоонгиз ро

بر دل آدم زدی عشق بلاانگیز را

Оташи худро ба оғӯш нестоне нигар

آتش خود را به آغوش نیستانی نگر

Шавед аз домон ҳастӣ доғҳои куҳна ро

شوید از دامان هستی داغهای کهنه را

Сахти кўшиҳои ин олӯдаи домонеи нигар

سخت کوشیهای این آلوده دامانی نگر

Хоки мо хезад ки созад осмони дайгарӣ

خاک ما خیزد که سازد آسمان دیگری

Зарраи ночиз ва таъмир биёбоне нигар

ذره ناچیز و تعمیر بیابانی نگر