Аз шоир ба малики алтҷор дар талаби аҳди вафоӣ - Эраҷ :
از شاعر به ملک التجار در طلب عهد وفای - ایرج:
Ақволи пар аз макру фусуни ту чаҳ шуд
اقوال پر از مکر و فسون تو چه شد؟
Алтофи зи ҳад ва ъад буруни ту чаҳ шуд
الطاف ز حد و عِد برون تو چه شد؟
Бо он ҳамаи ваъдаҳо ки бар ман додӣ
با آن همه وعده‌ها که بر من دادی
Ғози ту чаҳ шуд буқаламуни ту чаҳ шуд
غاز تو چه شد؟ بوقلمون تو چه شد؟
Малики алтҷор :
ملک التجار:
Эраҷи зи хуросони талаб ғоз намӯд
ایرج ز خراسان طلب غاز نمود
Боби тамаъу оз ба ман боз намӯд
باب طمع و آز به من باز نمود
Ғофил буд ӯ ки ғоз бо буқаламун
غافل بُوَد او که غاز با بوقلمون
Чун дона набӯд парвоз намӯд
چون دانه نبود، جمله پرواز نمود
Эраҷ :
ایرج:
Ҳайфаст ки халафи ваъда оғоз кунӣ
حیف‌ست که خُلفِ وعده آغاز کنی
Бо шеъри маро аз сари худ боз кунӣ
با شعر، مرا از سرِ خود باز کنی
Бо доштани ҳазорҳо буқаламун
با داشتن هزارها بوقلمون
Аз додан як буқаламун ноз кунӣ
از دادن یک بوقلمون ناز کنی
Малики алтҷор :
ملک التجار:
эй онкӣ сазад хонам агар шаҳбозат
ای آن که سزد خوانم اگر شهبازت
Тӯтӣаст ҳамеи калаки шукри пардозат
طوطی‌ست همی کلک شکر پردازت
Чун сарфаи набардам аз ту ғозии ҳамаи умр
چون صرفه نبردم از تو غازی همه عمر
Ҳаргиз надаҳум буқаламуну ғозат
هرگز ندهم بوقلمون و غازت
Эраҷ :
ایرج:
эй ваъдаи ту тамоми буқаламунӣ
ای وعدهٔ تو تمام بوقلمونی
Ёдор аз он ваъда дар берӯнӣ
یاد آر از آن وعدهٔ در بیرونی
Аз он ҳамаи сирвати вакили ободат
از آن همه ثروت وکیل‌آبادت
Як ғоз ба ман наме диҳӣ эй кунӣ
یک غاز به من نمی‌دهی ای کونی؟