Дар пояти аўФтодм эй дӯст ! дасти гирам

در پایت اوفتادم ای دوست! دست گیرم

намекун бузургии худ мангар ки ман ҳақирам

می کن بزرگی خود منگر که من حقیرم

эй шамъи ҷамъи хубон ! парвонаи вори рӯзӣ

ای شمع جمع خوبان! پروانه وار روزی

Гирд сарат бигардам дар пеш пот меРом

گرد سرت بگردم در پیش پات میرم

Аз дасти чашму зулфати пеш ки дод хоҳам ?

از دست چشم و زلفت پیش که داد خواهم؟

[ ин ] мекашад ба бандам [ ваон ] мекашад ба тирам

[این] می کشد به بندم [وان] می کشد به تیرم

Хез эй табиби нодон ! тарк муъолиҷат кун

خیز ای طبیب نادان! ترک معالجت کن

Ман дард ишқ дорам дармон наме пазирам

من درد عشق دارم درمان نمی پذیرم

Чун куштаи ту гирдам гар бигузарӣ ба хокам

چون کشته تو گردم گر بگذری به خاکم

Аз хок сар барорам то доманат бигирам

از خاک سر برآرم تا دامنت بگیرم

эй дӯстон ! мҷўиид аз банд ӯ халосам

ای دوستان! مجویید از بند او خلاصم

Озодам аз ду олам то дар кафши асирам

آزادم از دو عالم تا در کفش اسیرم

Рӯй аз ту брнчинмгар май кашӣ ба теғам

روی از تو برنچینم گر می کشی به تیغم

Чашм аз ту брндўзмгар май занӣ ба тирам

چشم از تو برندوزم گر می زنی به تیرم

Ман тарк ӯ нагӯям вар ҷон равад дарин сар

من ترک او نگویم ور جان رَود درین سر

Каз ҷон гзир бошад вази дӯсти ногузирам

کز جان گزیر باشد وز دوست ناگزیرم

Ҳар шаб ба хору хорои ғлтми зи дарди даврӣ

هر شب به خار و خارا غلتم ز درد دوری

Вази шавқи васл гӯйӣ паҳлуаст бар ҳарирам

وز شوق وصل گویی پهلوست بر حریرم

То аз ҷалоли даврӣ даврӣ накард як дам

تا از جلال دوری دوری نکرد یک دم

Номи ту аз забонам , ёди ту аз замирам

نام تو از زبانم، یاد تو از ضمیرم